MUTFAKTA PENGUEN...

İkea Sandalyesi

2012-02-15T00:02:00.000-08:00

Geçen hafta gelen sandalyelerim... Biraz gecikmiş bir post olacak ama tembelliğime verin. Haftasonu internette görüp, aceleyle beğenip, fikrimin değişmesine izin vermeden hemen sipariş vermiştim. İkinci gün geldi, inanamadım. İnternetten alış-verişe Tchibo ürünleriyle başlayan ben, en erken gönderen Tchibo diye düşünürdüm. Ama İkea en hızlısı galiba. Birde siparişimin ertesi günü aradılar, aman ambalaj ezik falansa ürünü teslim almayın, sigortalıdır falan diye bilgi verdiler. Takdir ettim.

Sandalyeler her biri tek kutu içinde olacak şekilde, çok korunaklı olarak paket edilmişti. Montajdan sonra bir hayli kağıt-karton kalabalığı oldu ama apartmanın geri dönüşüm köşesine yığarak bu kalabalık yok edildi. Montaj kolaydı, plan, aletler, vidalar vs. paketlerin içinden çıktı. Üç tanesini ben monte ettim, son bir tanesini Ege okuldan gelince birlikte yaptık. ''Anne bu ne, anne o nereye takılacak'' sorularıyla birleştirdik sandalyeyi.

Beğendim mi diye sorarsanız, çok beğendim. Masayı yeni almıştık ama uygun sandalye bulamıyordum. İyi oldu, ucuz oldu. Piyasadaki sandalyelerin fiyatını düşününce gerçekten ucuza geldi. İyi bir alış-verişti.

Bahar Dalı Gördüm...

2012-02-10T04:06:00.000-08:00

Bu soğuk yağmurlu günlere inat, arada bir gördüğü güneşten var gücüyle faydalanıp, çiçeklerini büyütmeyi başaran bir çalı gördüm sabah parkta. Başkaları da var mıydı bilmiyorum. Soğuğa karşı bireysel bir duruş mudur, grup çalışması mıdır hiçbir fikrim yok. Rudiyle parkta salınırken gözümüze ilişiverdi. Çok güzeldi, pespembeydi. Hatta Rudolph yemeye çalıştı, sonra vazgeçti. Çekiverdim telefonumla, içiniz açılsın diye, bahara az kaldı diye :)

İyi tatiller...

Evde Sıkıldık, Ne Yapalım Bilemedik ....

2012-01-31T07:29:00.001-08:00

Tatilden döndük, evdeyiz artık... Hadi dün anneannesiyle sinemaya gitmişti, günü kurtarmıştık. Ama bugün çok sıkıldık ikimizde.. Hava çok soğuk olduğundan evden çıkamadık. En iyi arkadaşlarından bir tanesi üst katımızda ama, suçiçeği geçirdiğinden evde dinleniyor. Ona gidemedik, bize de çağıramadık.

Egeciğim, ne yapsın bilemedi gün boyunca. Biraz tv izledi: ''anne ben sıkıldım''diye diye..

Öğleye doğru alt kata inip, ''köpeğinin burnunu ısıran'' Atlas bebeği sevdik.

Paltoları giyip balkonda çiçek budadık.

Biz yokken başını soğanından çıkaran muskarileri yakaladık, mutlu olduk.

Babamın ben küçükken üzerine ismimi yazdırdığı, fincanın tabağını inceledik. Fincanı da olsaydı keşke.

Birde hazine avı düzenledik. Ben Egeye ipuçları olan notlar bıraktım. Her not onu diğer ipucuna yönlendirdi. En son çaydanlık içinde ki çilekli süte ulaştı. Ben küçükken kardeşimle oynardım. Ege'de çok sevdi.

En son az önce bir puzzle yaptık.

Kısaca yarına plan yapmalı, kendimizi dışarı atmalı.

Kayıtlara Geçsin Lütfen: Karnıbahar Dağı

2012-01-26T09:04:00.001-08:00

Niğdedeyim, ev arkadaşımla birlikteyim. Harika zaman geçiriyoruz, eskisi gibi birlikteyiz. Tabii o zamanlar çocuklarımız yoktu. Eskiden tek farkı; çok çocuklu, bol gürültülü, biraz kargaşalı, vır vır sohbet dolu ve anı anlatımının bol olması... Pek keyifli zamanlardan Karnıbahar dağı :)

Biraz Kar

2012-01-22T12:38:00.001-08:00

Bu soğuk ve kar bünyeye iyi geldi.

2012-01-20T09:41:00.000-08:00

Kış geldi, soğuk geldi, yarıyıl tatili de geldi, eh elinde karnesiyle Ege'de teşrif etti... Lakin bizim buralara kar uğramamakta. Karla oynayarak büyüyen ben, 17 yıldır falan kar hayali kurar oldum. Hafta sonları ''Pozantı Kar Gezileriyle'' oyalandık durduk. Bu kış dedik ki: kar bize gelmiyorsa bir ona gidelim. Yarın sabah yolcuyuz. Kar topu oynayıp, kardan adam falan yapı döneceğiz.

O Kadar Soğuk ki!

2012-01-19T09:51:00.001-08:00

O kadar soğuk ki;

Klima altında ''anne battaniyesiyle'' tv izliyoruz.
Tüm Adana klimalara yüklendiğinden, elektrik kesintileri yaşıyoruz.
Elektrik kesildiğinde, perdeleri sonuna kadar açıp araba sayıyoruz.
Egenin feneriyle yüzümüzü aydınlatıp komik fotoğraflar çekiyoruz.
İphone'da " koşan adam " oynayıp, yarışıyoruz.

Yağmur !

2012-01-16T09:27:00.001-08:00

Bu yağmurda, bu adamla yürüyüş yapmak çok zor ve ıslak...

Toplanmış Mutfak

2012-01-13T02:02:00.001-08:00

Topladım üşenerek.
"Kitap okursun, Supernatural'i izlersin işin bitince" diyerek bitirdim işleri ;)

Dağınık Mutfak

2012-01-13T00:27:00.001-08:00

Sabahları bizim evde bir telaş... Egeyi "hiç acelesi olmayan çocuk" kıvamında doğurduğumdan kabahat bende olabilir. Tüm sabah ritüellerini ucu ucuna yapınca, arkamda böyle bir masa ve tezgah kalmakta. Birde Rudolfun sabah tuvalet-park-yürüyüş üçlemesi olunca, evi böyle dağınık bırakıp çıkmam gerekiyor. Bırakıp çıkmak değilde döndüğümde evi böyle görmek canımı daha çok sıkıyor.

Günaydın olsun diyelim, işe girişelim.

Danimarka Yazısına Devam...

2012-01-11T09:30:00.000-08:00

Gezdiğimiz yerleri anlatacağım ama önce şu çayır olayından bahsetmem lazım... İnanamadım o kadar yeşilliğe. Danimarkalılar; yeşil alanlarına park diyor biz de burada park diyoruz. Hangimiz yanlış bilemedim. Ama onların ki parktan ziyade çayır, bildiğin yemyeşil çayır...

İlk günden başlayalım. Sabah evimizde kahvaltı yapıp, gün içinde atıştırmak için sandviç vs. hazırladıktan sonra doluştuk arabaya. Soluğu Avcılık Müzesinde aldık. Bu müze koca bir park içinde yer alıyor. İçinde bir göl, gölde yüzen nilüferler var.

Oradan Frederiksborg Slotspark'a gittik. Hep aynı şeyi tekrarlıyor gibi olacağım ama gene çayır kıvamında yeşillik karşıladı bizi. Sarayı gezdikten sonra uzun uzun yürüdük, yayıldık yeşilliklerde. Sarayları büyük ve görkemli. Tepeleri küf yeşili kubbeli. Neden küf yeşili diye düşünürken, evde banyoda bıraktığım yüzüğümün günden güne o rengi aldığını görünce, nemden dolayı o rengin oluştuğuna kanaat getirdim. Tabii bu benim teorim, yanlışta olabilir.

Akşam altıya doğru eve döndük, yolda markete falan uğradık. Yorulmuşuz 10'da çocukları yatırıp ertesi günü planladık..

Geldik ikinci güne...Kopenhag'daki hayvanat bahçesi ilk hedefimiz oldu. Kapalı bir havada yola çıktık. Trenle Kopenhag merkez istasyonda inip metroyla hayvanat bahçesine gittik. Metrodan indiğimiz yerle hayvanat bahçesi arasını yürüdük. Hayvanat bahçesi çok güzel. Burada en çok ilgimi çeken şey; yırtıcı hayvanlar hariç, şu belgesellerdeki ''serengeti ovası hayvanlarının'' bir arada tutulması. Geniş bir alanda geyikler, gergedanlar, zürafalar vb. bir arada duruyorlar.

En çok çocuklar keyif aldı sanırım Hayvanat Bahçesinden. Yılanların tanıtıldığı bir show vardı mesela bayıldı bizim küçükler. Yılana falan dokundular, bir heyecan bir heyecan :)

Öğle yemeğini orada sırt çantamızdakilerle yaptık ve İsveç'e Malmö'ye gitmek için metronun yolunu tuttuk. Şimdiye kadar hep yağmur çiseliyordu bundan sonra ıpıslak geçti.

Malmö'ye metroyu kullanarak Oresond Köprüsünden geçerek gittik. İsveç ve Danimarkayı bu köprü birbirine bağlıyor. Köprünün altı metro için, üstü araba yolu. Malmö'ye vardığımızda o kadar çok yağmur yağıyordu ki, hiç gezemedik. Azıcık gezme teşebbüsümüz sırılsıklam olmamıza sebep oldu. Bir kafede sıcak bir şeyler içi kös kös Kopenhag'a geri döndük.

Şimdilik bu kadar. Sonraki günler başka yazı konusu olsun.

Kitap Fuarında

2012-01-10T08:48:00.001-08:00

Benim 3. Yılına girmiş olan bir kitap gurubum var. Bugün aslında toplantı günümüzdü. Adana Kitap Fuarının ilk gününe denk gelince fuara birlikte gidelim dedik. İleriki aylarda okumak için belirlediğimiz kitapları aldık, gezdik, bakındık.

Aslında güzel ve eğlenceli bir gündü. Boğazımın ağrımasını saymazsam. Çok yağmur yağdı tüm gün, ben zaten bayılırım kapalı ve yağmurlu havalara. Ama dedim ya boğazım .... Zaten çamaşır makinemde bozuldu, kirliler dizboyu, servis desen ortada yok..
Aldığım kitaplar aşağıda. Daha imza günleri var, umarım gidebilirim.

Not: Ayfer Tunç'u tavsiye ederim.

Diğer not: iphon'dan deneme amaçlı yazdım bu postu. Gariplikler varsa, deneme diyelim geçelim.

2011-12-26T08:21:00.000-08:00

''Barış, her şeyi hazmeden mutluluktur."

Victor HUGO

Yeni yıl dileğim bu olsun.. Bir de sağlık olsun..

Muzicons.com

Koca Adam Olmak...

2011-12-23T11:16:00.000-08:00

Evet koca adam oldu... Mesela öyle bir çapkın oldu ki sormayın :)
Sonra obur. Tabak tabak mama yer, bir de üstüne tabağı yer.
Aklıda büyüdü sanırım, bir akıllı bir akıllı.
Ege'ye de çok sabırlı, ben olsam ısırırdım Egeyi :)
Biraz da ürkek. Sokakta torba uçsa bizimki üstüne alınıveriyor.
Pek arkadaş canlısı, oyuncu, şakacı, muzip...
Kısaca büyüdü Rudiciğim...

Varsa Dahası Siz Ekleyin

2011-10-25T13:15:00.000-07:00

İnsanların en ilkel dürtüleriyle hareket etmesinden.

Etrafta rastladığım insan kılığındaki öküzlerden

Birde bunların televizyona çıkmasından

Tüm savaşlardan

Aslında bu savaşta taraf olmayan insanların dağda öldürülmesinden

Irkçılığın insanlarımızın başını döndürmesinden

Bir doğal afet karşısında bile insan olduğumuzu hatırlayamamaktan

Nefret etme konusunda birer dahi olduğumuzu anlamaktan

''Biz milletçe şöyle misafirperveriz, böyle yardıma koşarız, komşumuzu darda bırakmayız'' yalanını söyleyen herkesten

''Olsun biz genede onlara yardım ederiz '' diyerek kendini yücelten küçük insanlardan

Emperyalizmin pis, kirli ve acımasız oyunlarından

''Bu amerikanın oyunu'' deyip o oyuna gelenlerden

Televizyonda duyduklarını akıl süzgecinden geçirmeyip, papağan gibi tekrarlayanlardan

Etrafımda iyi insan sayısının her geçen gün azaldığını görmekten

Töre cinayetlerinden

Erkek siyasetinden

bu ortamda kendimi alabildiğine mutsuz,umutsuz,kırgın,kızgın hissetmekten

nefret ediyorum..

Danimarka Diyelim.

2011-07-23T22:02:00.000-07:00

Önce bu tatil nasıl gelişti kısaca onu anlatayım. Çok yakın iki arkadaşımız çpcuklarıyla birlikte Danimarka'ya gideceklerdi, sizde gelin dediler, bizde tamam dedik. Kısaca olay budur. Arkadaşlarımız ev değişim sistemindeler ve Danimarka için de aynı sistemi kullandılar. Bizi de davet ettiler, mutlu ettiler.

Biraz vize işlemleri dertli oldu. İllaki vize alacak kişilerin kendilerinin başvurmaları gerekiyor dediler. Kalktık Ege'yi de alıp Ankaraya gittik. Cuma başvurumuzu yaptık, haftasonunu Ankara'da geçirip (MTA Doğa Tarihi Müzesi, Hayvanat Bahçesi) eve geri döndük.

Hazırlıklar, ne yapılır, nerelere gidilir, ne yenilir, ne alınır derken 18 Temmuz akşamı yola çıktık, saat gece 02.00 gibi Danimarkadaydık. Arkadaşımız Burak bizi arabayla gelip karşıladı. Ufak bir otoparktan çıkamama krizi yaşadıktan sonra eve doğru yollandık. Evimiz geleneksel Danimarka evlerinden oluşan şirin bir mahallede. Her daim sessiz bir mahalle burası. Evler çok güzel, bahçeli ve güvenli. Yanımız orman, sağımız solumuz yeşillik.

Bu ülkede herkesin bisikleti var. Çünkü özel bisiklet yolları yapmışlar ve kimse o yolları işgal etmediğinden son sürat vızır vızır herkes bisiklet kullanıyor. Bizde olsa ezilmeyelim diye temkinli olmaktan bisiklet süremeyiz. Çocuğu olanlar bisikletine kapalı bir araba takıp çocuğunu içine koyuyor öyle kullanıyor. Trene otobüse falanda binebiliyolar bisikletle. Mesela bizim kaldığımız yerden Kopenhag'a bisikletlerini trenle götürüp orada bisikletle geziyorlar. Köpeklilerde aynı rahatlığa sahip. Tren, otobüs gibi ulaşım araçlarında onlara özel kısımlar var. Bırakın köpeği, Ege doğduğunda arabam olmadığından, ,lk üç seneyi evimin etrafında çizdiğim 1 km'lik hayali çemberin içinde geçirdim. İnsana değer vermekle vermemek arasındaki çember...

Bu arada unutmadan söyliyeyim; çok pahalı bir ülke burası. Hemen örnekleme yapayım hatta: Bizde küçük su 50 kuruş burada 5-6 lira. Paketlenmiş üç limon için 6 lira ödedik mesela. Ortalama bir çikolata 6-7 lira. Acayip pahalı bir ülke burası.

Neyse lafı çok uzatmayayım. Sonraki yazım gezdiklerim, gördüklerim hakkında olacak.

Biz Gittik.

2011-07-18T03:50:00.000-07:00

Danimarka'ya gidiyoruz. İlk önce işaretli yerleri gezeceğiz. Çevre ülkelere de bir göz attıktan sonra döneceğiz. Avşasız olmaz tabii. Ağustos ortasında da evime ayak basmış olurum sanırım.

Ege pek mutlu, tatile çıkacağı için. Rudolph malesef bizimle gelemiyor, şimdi arkadaşımda, sonra anneme gidecek. Onu özleyeceğiz, döndüğümüzde büyümüş göreceğiz.

Şimdilik bye bye diyelim, dönünce görüşelim.

Neler Neler

2011-06-28T09:53:00.000-07:00

Acayip uykum geliyor şu aralar... Yatsam uyusam uyusam pek iyi olacak. Lakin Ege'de evde, uyuma durumuna pek geçemiyorum. Sonra bir de Rudolfumuz var. Sabah akşam park turları yapıyoruz. Akşam neyse de sabah kalkıp Egeyi de alıp parka gitmeye üşenmiyor değilim. Neyseki parka arabayla bırakılıyoruz babamız tarafından. Parkta gezerken iyice uyanıyoruz da dönüş yolunda uyuya kalmıyoruz.

Köpekli hayat zormuş, sorumluluk istermiş. Tuvalet konusunda aşamalar kaydettik neyseki. Akıllı bir Rudolf bizimkisi. Arada balkona çiş dışında birşey yapmıyor. Düzenli egzersiz yaptığından öyle havlama, ısırma, kemirme huyları yok. Sadece balkondaki çiçeklerimi arada taciz ediyor :)

Boş vakitlerimizde Köpeklere Fısıldayan Adamın kaydettiğim bölümlerini izliyoruz Egeyle. Ege artık Cesar Milan terminolojisiyle konuşuyor. ''Göz teması kurdum köpekle'' diyor mesela. Enteresan çocuk :)

Yaz Adana'da iyiden iyiye hissettirdi kendini. Avşa'ya gitmek istiyorum artık. Ama önce başka birşey var. Gerçekleşirse paylaşırım artık. Belki olmaz kısmı da var çünkü.

Sonra tatsız birşey de oldu. Fotoğraf makinem çalındı. Hemde arabanın bagajından. Ço üzüldüm ve sinirlendim haliyle. İso'su arızalıydı. Çalanlar muhtemelen satamayacaklardır, çünkü çekim yapmıyordu makinam.

Yemek tarifi yok. Blog çizgisini kaydırayım diyorum. Yemek dışında da yazayım, çizeyim dedim.

Bizde durum kısaca budur.

Bide bu şarkı var: tık tık

Rudolph

2011-05-07T04:42:00.000-07:00

Yoktum gene bu aralar değil mi? Çünkü evimize gelen yeni biri oldu. Adı Rudolph. Şirin mi şirin bir Golden Retriever yavrusu. Biraz planlı biraz süpriz kıvamında oldu gelişi. Sevindik ailecek. Ben en çok Ege sevindirik olur diye düşünmüştüm yanıldım, en mutlu benim galiba.

Aşıları tamamlandı sayılır, son 2 haftadır dışarı çıkıyoruz günde iki sefer. Akşam üstü, Doğal Parkta 7-8 köpek buluşuyorlar. Tasmalar açılıyor ve koşuşturma başlıyor. Ne keyif verici onları izlemek, anlatamam.

Çok hızlı büyüyor,çok hareketli, sevgi arsızı ve hep aç :) Şu an için en sıkıntı çektiğimiz şey tuvalet eğitimi. Daha tuvaletini tutamadığı için, balkona koyduğum gazetenin üstünde gideriyor ihtiyacını. Birde sokakta yerden bir şeyler yemesini engellemeye çalışmak ayrı bir enerji gerektiriyor. Birde ''Küçük Emrah bakışı'' var ki sormayın :)

Durum bizde budur. İyi tatiller.

Fındıklı, Fıstıklı ve Bademli Biscotti

2011-04-22T06:32:00.000-07:00

Hiç yanılmayan, asla şaşmayan, süpriz durumlarla karşılaştırmayan bir tarif ister misiniz? İşt bu öyle bir tarif. Yapıyorsun, beklediğin sonuçla karşılaşıyorsun, bir de üstüne üstlük; bir hafta on gün bayatlamıyor, süte kahveye batırıp batırıp yiyorsun :)

Selanik gevreğini bilenlere tanıdık gelebilir. Ona benziyor ama bu İtalyan versiyonu...

Lafı az tutayım, tarif Cafefernando'dan...

Malzemeler:

3 su bardağı un

1 su bardağı fındık, irice kıyılmış

1 su bardağı şeker (biraz da tepesine serpmek için)

4 yumurta

60 gr tereyağı (oda sıcaklığında)

2 tatlı kaşığı kabartma tozu1/4 tatlı kaşığı tuz

2 tatlı kaşığı vanilya esansı

Yapılışı:

1-Fırınınızı önceden 180 C’de ısıtın. Fırın tepsisine yağlı kağıdı serip hazırlayın.

2-Unu, kabartma tozunu ve tuzu orta boy bir kaba eleyin.

3-Bir mutfak robotunda veya büyük bir kapta tahta kaşık yardımıyla oda sıcaklığındaki tereyağı ve şekerle birlikte iyice çırpın.

4-3 yumurtayı teker teker ilave edip iyice karıştırın.

5-Vanilya esansını ekleyip karıştırın.( ben evdeki toz vanilyadan kullandım)

6-Unlu karışımı ekleyin ve bütün malzemeler bir araya gelene kadar karıştırın.

7-En son olarak fındıkları ekleyin ve tekrar karıştırılır.

8-Ellerinizi iyice unlayarak bu kabın içindeki hamurun yarısını elinize alın ve 30 cm uzunluğunda ve 5 cm genişliğinde rulo haline getirin ve yağlı kağıt üstne koyun.

9-Diğer yarısıyla da bu işlemi tekrarlayın.

10-Ruloların tepesinden azıcık bastırarak düzleyin.

11-Geriye kalan yumurtayı hafif çırpıp fırçayla bu ruloların üzerine sürün ve tepesine bolca şeker serpin.

12-Fırında 25 dakika kadar pişirin. Pişirme süresinin yarısında tepsiyi çevirin.

13-Rulolarınızı fırından aldıktan sonra 20-30 dakika kadar soğumasını bekleyin. Bu sırada fırının derecesini 150 C’ye azaltın.

14-Ardından ruloları bir bıçak yardımıyla verev olarak 2 cm genişliğinde dilimlere kesin. Tel bir fırın tepsisine dizin.( Ben aynıtepsiye dik şekilde yanyana dizip pişirdim)

15-Tel fırın tepsisini tekrar fırına verip 30 dakika daha pişirin. Hava almayan bir kapta bir hafta boyunca tazeliğini koruyacaktır.

BLOGUMA DOKUNMA

2011-03-02T09:11:00.000-08:00

Beğendili Piliç

2011-02-24T07:34:00.000-08:00

Bugün Adana'da güneşli, ışıl ışıl bir gün vardı. Bol gün ışığı olunca insan kendini mutlu hissediyor, yürüyüş falan yapmak istiyor insan güneşin altında. Gerçi komşu insanı Sibel'le yaptığımız ''trafikte erkek egemenliği'' konulu sohbetimiz, ''ne olacak bu Türkiye'nin hali'' sınırlarına yaklaştığında, sohbeti kesip sinemaya gitmeye karar verdik.

Aslında Zoraki Krala gitmek istedim ama çoğunluk, Aşk Tesadüfleri Sever filmini tercih edince, biletlerimizi alıp oturduk romantizmin karşısına. Filmi anlatmayayım. Esas kızın oyunculuğu sanki eh işte gibiydi. O kadar tesadüf biraz bünyemi yorsada, müzikler güzeldi.

Konuya bağlayamayasam da, nihayetinde akşam için yemekte yaptım. Beğendili piliç pişirdim. Bana yapımı kolay geliyor çünkü çabuk pişiyor. Sinemaya gidince haliyle kısa sürede pişen bir yemek yaptım. Eh bir de ismi görüntisü falan da havalı. Daha ne olsun yani :)

Malzemeler:

Tavuk göğsü

soğan

salça ya da küp doğranmış domates

kekik, pul biber vs.

Beğendi Malzemesi:

5 kaşık un

süt

biraz kaşar peyniri

2 közlenmiş patlıcan

Yapılışı:

Soğanlarla birlikte küp küp doğranmış tavuklar sotelenir. Salça ya da domatesler eklenir. Biraz daha pişirip, baharatları eklenir ve ocaktan alınır.

Beğendinin Yapılışı:

Un sıvı yağ koyduğumuz tencerede kavrulur ve süt eklenerek muhallebi kıvamı alıncaya kadar pişirilir. İçine rendelenmiş kaşar eklenir. Közlediğimiz patlıcanlar bıçakla iyice ezilmiş gibi parçalanır ve sütlü karışımın içine atılır. Unutmadan ben patlıcanları ocağın üzerinde közledim.

Servis yaparken tabağa önce beğendiyi koyup üzerine piliç soteyi yerleştiriyoruz. Malzemelerin miktarını tam veremedim. Göz kararı yapınca miktar vermekte zorlanıyorum. Bu yemeği kırmızı etle de yapabilirsiniz.

Elmalı Kek

2011-02-15T07:34:00.000-08:00

Bildiğiniz kek aslında, ama içinde kış lezzetleri var. Tarçın var mesela bir de ceviz. Üzeride de dilimlenmiş elma. Bir de kar gibi pudra şekeri yağdırın üzerine. Bu kadar .

Bir bardak sütle harika yeniyor, tarafımdan denenmiştir. Çay değil ama ılık bir süt olacak. Hani denk getirirseniz, dışarıda yağmur yağsın, puslu ve kapalı bir hava yani. Birde akşam çöküyorsa, sokak lambalarının ışıkları ıslak zemine düşmeye başladıysa.. İşte tam o sırada bu keki sütle mideye indirmek tarifsiz hazlar verebilir. Bilgilerinize.

Malzemeler:

3 yumurta

1 bardak şeker

2 bardak un

1 parmaktan biraz az sıvıyağ

1 bardak yoğurt

1 paket kabartma tozu

1 paket vanilya

Ceviz

Dilimlenmiş elma

Yapılışı:

Tüm malzemeleri karıştırın ve kek kalıbına dökün. Üzerine dilimlediğiniz elmaları biraz bastırarak yerleştirin. Piştikten sonra üzerine pudra şekeri serpip, yiyin yiyin yiyin :)

Aklıma Düşenler

2011-02-10T06:55:00.000-08:00

Bahar gelmiş gibi yaptı ya, kıpırtı yaptı bünyede haliyle. Bir arkadaşla laflarken tekrar aklıma düştü terrariumlar. Daha önceki denemem küçük ve sevimli olmuştu.

Güzel cam fanus bulmak lazım şimdi, internetten nasıl yapıldığına da bir göz atmak lazım. Sonra hangi bitkiler uygun araştırması da gerek, hem varmı acaba çevremde o bitkilerden?

Kısaca güzeller işte, evimde bir tane olsa, baksam baksaamm...

Bonibonlu Kurabiye

2011-01-31T08:43:00.000-08:00

Sanırım doğum günlerini seven bir aileyiz. Coşmaya, neşelenmeye her daim hazır küçük bir ekip gibiyiz. Bize iyi bir sebep verin sevinelim, sevindirelim :)

En sevdiğimiz tarihler doğum günleri ve yılbaşı öncesi. Bakın yılbaşı gecesi değil öncesi... Türk adetlerinde pek yer edinmese de biz aile efradı olarak, ağaç süslemekten çok keyif alıyoruz. Sonra hediye vermenin almaktan daha keyif verici olduğunu öğrendik son bir kaç yılda. Gerçi bu son yazdığıma Ege'yi pek katmamak lazım. O yolun ''hediye verin bana'' kısmında dikiliyor :)

Sonra bir de doğum günleri var. Özellikle evdeki küçük insanın doğduğu tarih pek mühim. ''Partisiz olmaz'' kıvamına gelmemiz doğulan güne 10 gün kala başlıyor ve partisiz olmuyor.

Son doğum günümüzü de geçen eylül'de kutladık. Pek neşeliydik. Dostlar vardı etrafımızda ve de çocuklar. Dışarıdaydık, hava da pek güzeldi. Güneş içimizi ısıttı, mutlu olduk. Bol bol güldük, bol bol koşturduk. Öyle palyaço falan da yoktu, bıraktık küçükleri kendi hallerine. Bir kaykayla bir sürü çocuk nasıl eğlenir öğrendik.

Bu kurabiyeyi o gün için yapmıştım. Klasik tırtıl kurabiye tarifini kullandım. Renkli renkli, tam çocuklara göre yani. Bir de şu katı yağ olayı olmasa... Neyse, işte tarif.

Malzemeler:

1/2 paket tereyağ

1 çay bardağı sıvıyağ

2 çay bardağı toz şeker

2 yumurta

aldığı kadar un

1 paket kabartma tozu

1 paket vanilya

Bonibon

Yapılışı:

Tüm malzemeleri karıştırıyoruz. Fırın'da pişirmeden önce bonibonları kurabiyelerin üzerine hafifçe bastırarak yerleştiriyoruz. 180 derecece önceden ısıtılmış fırında pişiyoruz. Kurabiyelerin üstleri çok kızarmadan fırından alıyoruz.

Sebzeli Tavuklu Yayla Çorbası.

2011-01-26T07:54:00.001-08:00

Hava Adana'da da soğuk mu soğuk...

Yağmur yüzünü gösterdi mi gösterdi...

Sokaklar ıslak mı ıslak...

Hava kapalı mı kapalı...

İnsanın içi üşür mü üşür...

Dumanı üstünde bir çorba,

yapılır mı yapılır...

İçilir mi içilir...

Tabii tarifte gerekir. Kolay yapılıyor aslında. Havuç,brokoli parçaları, tavuk düdüklüde haşlanır. Sebzeleri haşlamak için kullandığımız sebzeli tavuk suyu kullanılarak, pirinçsiz yayla çorbası yapılır. Sebzeler ve didiklenmiş tavuklar yayla çorbasının içine atılır. Ben bir de mısır ekledim. Çok lezzetli oldu bence. Başka sebzelerle başka versiyonları da yapılabilir.

2011-01-26T07:38:00.000-08:00

Avşa'da çizildi. Ege 3 yaşında falandı sanırım. Uğur Abisi çizmişti. Bir Uğur Durak çizimi..

2011-01-18T07:48:00.000-08:00

9 hatta 10 aydan sonra, nasıl birşeyler yazmalıyım, pek kestiremesemde, kısaca döndüm diyelim.

Bir de işin neden yoktum kısmı var ki, ben bile unuttum neden ara verdiğimi. Benimkisi bir takım tembellik, ciddiyetsizlik ve vakitsizlik silsilesi sanırım... Yani bende pek emin değilim aslında, tam da şu nedenle aranızda değildim diyemiyeceğim.

Aslında bu sene de pek bir zamansızım. Hafta keşke 9 gün olsaymış diye söylenirken yakaladım kendimi. Çok garip ama, süper ötesi falan olmayan hatta çok ziyaretçisi bile olmayan bloguma yazmıyorum diye, okulu kıran çocuklar gibi hissettim bu geçen sürede. Ama bu kadar ayrılık yeter di mi. ''2011'de tekrar yazmaya başla '' diye bunalttım Gaye'yi. Kendimi Gaye'den kurtarıyor ve bloguma dönüyorum.

Blogumun tüm ziyaretcilerine biriktirdiğim sevgileri yolluyorum.

Kısa Bir Ara...

2010-02-10T00:47:00.000-08:00

Şimdilik bir ara veriyorum. Ama dedim ya şimdilik. Temmuz gibi, yaz güneşi gibi, Avşa'nın güzelim denizi gibi, Ege'nin gülümsemesi gibi, sevilen kitabı yeniden okumak gibi tekrar burada olacağım.

Yukarıdaki resme tıklarsanız sizi faydalı bir yere götürecektir. Hem ben yokken sıkılmamış olursunuz değil mi? :)

Aşure

2010-01-21T05:49:00.000-08:00

Resimden de anlaşıldığı üzere, aşure yapmış bulunmaktayım. Zor muydu? Zordu galiba. Ya da çok işlem yapılması bana zor geldi. Çok bilinmeyenlilerden hallice, denklem misali. Onu ayrı haşla, bunu ayrı haşla, inciri en son ekle, aman kararmasın, diri kalmasın, kıvamı tutsun gibi nice nice ayrıntılarla dolu, bir başladımı geri dönüş yolu zor bulunan uygulamalar dizisi. Bu benim yemek yapma hayatına girdiğimden beri yaptığım ikinci aşure. İlkini bundan 4 sene önce yapmıştım. Dört yılın sonunda aşurenin o güzel tadının da hatırıyla tekrar kolları sıvadım.

Neler mi yaptım?

Tüm malzemeler tamamen göz kararıdır. Mesela nohut ve fasulye miktarını ben az kullandım. Kuru meyveleriyse bol bol ekledim. Kişisel tercihtir, ben böyle seviyorum . Hem rejimdeyim hem tatlı tatlı olsun derim :)

Malzemeler:

1 kaseden az nohut

1 kaseden az kuru fasulye

1,5 kase aşurelik buğday

Yarım bardak pirinç

Yukarıdaki tüm malzemeleri bir gece önceden ıslatırız.

1 kaseden az fındık

1 kase kuru kayısı

1 kase kuru incir

Dolmalık fıstık

Kuş üzümü

4-5 tane karanfil

şeker

Süslemek için: Dolmalık fıstık, kuş üzümü, nar taneleri, çekilmiş antep fıstığı vs...

Yapılışı:

Nohutu ve kuru fasulyeyi ayrı ayrı haşlarız. Zamanınız varsa kabuklarını da soyabilirsiniz. Ben böyle bir girişimde bulunmadım. Aşurelik buğdayı bir tencereye koyarız ve başlarız kaynatmaya. Uzun uzun kaynayan buğday yumuşamaya başlayınca nohut, fasulye, fındık ve pirinci ekleriz. 4-5 karanfili bir çezvede kaynatıp sadece suyunu ekleriz. Kaynadıkça koyulaşmaya başlayan tencereye doğranmış kayısıları, fıstıkları, kuş üzümlerini ekleriz. İyice koyulaşan aşureye arada tadarak şekerini ekleriz. İncir olayı biraz riskli. İnternetten okuduklarıma göre, aşureye öyle direk ekleyince aşurenin rengini koyulaştırıyormuş. Taneleri dağıldığı için uzun uzun pişirmemek gerekiyormuş. Aşure tenceresine inciri eklemeden önce ayrı bir tencerede biraz yumuşatmak gerekliymiş. Bende öyle yaptım ve aşureyi ocaktan indirmeden hemen önce incirleri ekledim.

Tiramisu ve Başka Şeyler

2010-01-07T07:40:00.000-08:00

2011 gelmeden yılbaşı pastalarının tarifini vermek istedim. Önceki yazıda tiramisu ve çikolatalı kremalı iki pasta yaptığımızı söylemiştim.

İlk olarak harika bir asta kremasından bahsetmek istiyorum. Tarifi cafefernando'dan aldık, uyguladık. Birebir uyguladığımız pasta kremasına biz portakal kabuğu ekedik. Nefis bir aroma oldu bence. Pasta kekini de pudra şekeriyle tatlandırdığımız ve biraz da viski eklediğimiz portakal suyu ile ıslattık. Ortaya çok güzel bir lezzet çıktığı düşüncesindeyim. Sadece tarifteki nişasta miktarına dikkat etmek gerekiyor. Kaşık ölcüsü verilmiş. Tepeleme değil silme miktarı kullanmak gerekiyor. Denerseniz pişman olmazsınız, ipek gibi bir kremanız olur. Fotoğrafı yok melesef tadını çok merak ediyordum, pastayı yemeyi fotoğrafını çekmeye tercih ettim :)

Ama en azından altta yapım aşamasının fotoğrafı var.

Tiramisuya gelince;

Malzemeler:

Kakolu pastaban

600 ml. süt

4 yemek kaşığı kadar un

Damak tadınıza göre şeker

2 kutu labne peynir

Granül kahve ( Tchibo marka kullandım )

Yarım çay bardağı viski yada kahve likörü

Yapılışı:

Pasta tabanlarını kahveli viskili karışımla ıslatırız. Süt, un, yumurt ve şekerle sürekli karıştırarak bir krema hazırlarız. Biraz ılınınca lane peynirini ekleriz. Önemli kısım; kremayı soğuturken, kabuk tutmaması için sürekli karıştırmak. Soğuyan kremanın yarısını astabanların bir tanesine yayarız. Üzerine diğer pastabanı kapatıp, pastamızın dışını kremayla düzgünce kaplarız. En son üzerine kakao serpip soğuk servis için dolaba kaldırırız. Bence bir gün dolapta bekleyen tiramisu daha lezzetli oluyor.

Mutlu Yıllar

2010-01-04T11:00:00.000-08:00

Bu da yılbaşı kurabiyesi olsun, tarif yeniyılda... demiştim değil mi?

Çok kalabalık, bol kahkahalı, çocuk cıvıltılı, her telden müzikli ( Frank Sinatra, Hande Yener, Aretha Franklin, Justin Timberlake, Jace Everette, Billy Deal, Serdar Ortaç, Sezen Aksu vb...) bol yemeli, bol içmeli, hediyeli ve yeniyıl için güzel dileklerin dilendiği bir gece arkamızda kaldı. Dostlarla ve aileyle birlikte geçirilen güzel bir kutlama oldu.

Soframızda bolca meze, iç pilav, köri soslu fırın tavuk ve kızarmış kanat vardı. Unutmazsam tavukları marine ettiğim köri sosunun tarifini yayınlıyayım bir ara. Ben de yeni öğrendim ve çok beğendim.

Sonra pastalarımız vardı. Bir gece önce arkadaşım Yaseminle yaptık. İki pasta yaptık: tiramisu ve çikolata kremalı pasta. Pastalardan ayrı bir yazıda bahsetmek istiyordum. Size şiddetle tavsiye edeceğim bir çikolata kreması keşfetmiş bulunmaktayım. Hani kalabalıktık dedim ya, bu yüzden çikolatalı pastanın resmini çekemedim. Niye çekemedim derseniz ''yedik'' derim kısaca. Ama tiramisuyu ertesi sabah fotoğrafladım. Tiramisu aslında benim sürekli yaptığım ama bloguma bir türlü eklemediğim tarifti. Neyse sonunda fotoğraflandı ve arşive atıldı.

Kurabiye tarifine gelirsek: Güzeldi, kısa zamanda yendi. Tarifi tekrar yazmayacağım. Portakal Ağacına yönlendireceğim sizi. Sadece marmelat olayı kafama takıldı. Marmelatla piştiği için bir gariplik oluyor gibi. Resimde belli oluyor zaten. Şöyle fit bir kurabiye görüntüsü olmadı, bilgilerinize.

Nette dolanırke Cafefernando'nun yaptığı kurabiyelere rastladım. Bunlara bir bakın isterseniz. Cenk pişirdikten sonra marmelat eklemiş.

Ayrıca bu tarifi Mutfak Günlüğümün Yılbaşı Etkinliğine de yolluyorum.

Sevgiyle kalın.

HERKESE, SEVDİKLERİNİN YANIBAŞINDA OLDUĞU,

SAĞLIK VE MUTLULUK DOLU

BİR YIL DİLİYORUM.

Yeniyıl Halleri

2009-12-19T06:32:00.000-08:00

Yeniyıl hazırlıklarımız tamam sayılır. Eksik olan hediyeler de alındığında 2010'a girmeye hazır olacağız. Yılbaşı akşamı evdeyiz. Ortalama 15 kişi falan olmamız bekleniyor. Ev partisi modunda bol gürültülü, bol sohbetli, şen kahkahalı olarak yeniyıla girmeyi planlıyoruz. Hediye çekilişi bile yaptık, geçen yıl ki gibi seremoni şeklinde sahiplerine takdim edilecek. Gece sonunda ise kağıt oynayacağız geçen sene olduğu gibi. Hırs yapılacak paralar alınacak :)

Bizde planlar budur. Ege özellikle pek heyecanlı, bize gelecek arkadaşlarını sorup duruyor. Çekilişte hediye vereceği amcasına parti şapkası almaya kalktı bugün :)

Dün gece bir Christmas filmi izledik. Çocuk Noel Baba'dan kar yağmayan kasabasına kar yağdırmasını istiyor. Yağıyor tabii, kasabayı bir mutluluk bir noel ruhu sarıyor. ''Burada da yağsa kar fena olmazdı'' diye not düştük Noel Baba'ya filmin sonunda. Filmin adı Noel Babasız Bir Yıl. Digitürk'te izledik. Tam aile filmi, rastlarsanız ailecek izlenebilir.

Durumlar biz de budur. Tarif yok bugün. Aslında fırın poşetinde tavuk ve patates püresi yaptım. Ama çok üşendim fotoğraflarını çekmeye.

Herkese iyi bir haftasonu diliyorum.

Vişne Kompostosu - 2012 - U2

2009-12-08T09:29:00.000-08:00

Buzluktakileri tüketme vakti gelmişti, özellikle vişnelere sık sık gözüm takılıyordu ne zamandır. Geçenlerde Ege'ye vişnesuyu yapmıştım. Son kalanlarla da vişne kompostosu yapıp vişne olayını kapatmış bulunmaktayım.

Beni sorarsanız pek blogla ilgilenemediğimin farkındayım. Zaman yönetimini yapamıyorum sanırım. Yoğunum şu sıralar nedense, ben de anlamadım. Bekliyorum sakince dingin hayatıma dönmek için.

Geçen hafta sinemaya gittim tek başıma. Sabah 11.30 seansına girdiğim için koca salonda da sadece ben vardım. İkinci bir kişi yoktu, iyiki de yoktu. Yanlız kalıp, kendi kendime birşeyler yapmayı özlemişim de farketmemişim. Kendime daha çok yanlız zaman ayarlamaya karar verdim.

Gittiğim film 2012. Ben zaten hareketli, görkemli efektleri olan filmleri keyifle izlerim. 2012'de bu tanıma uyduğundan çok keyifle izledim.

İzlerken; kahvemi içtim, yanında çikolata yedim, dizlerimi ön koltuğun arkasına dayadım, yanımdaki koltuğun birine suyumu diğerine çantamı koydum, ara olduğunda salonun kapısını ben açtım (kimse gelip açmadı nedense), ara bitince evimin kapısını çeker gibi gene ben kapattım sonra gidip yerime oturdum, bitiş jeneriğini tüm yazılar bitene kadar sakin sakin önümden geçen insanlar olmadan izledim. Baktım da yanlız olunca koca salonuda sahipleniyor insan.

Sonra hayatımda ilk kez Kafka okudum, çok sevdim.

Şu sıralar True Blood dizisinin jenerik müziğini sık sık dinler oldum: Jace Everette- I wanna bad things with you. Eskiden de Pixies'den Where is my mind'ı sürekli dinlerdim.

U2 konserine Biletix'ten 2 bilet aldım... Bu hareketimden ötürü ayrıca çok mutluyum. Çok bekledim bu eylemi gerçeklerştirmek için, şimdiyse sabırsızca kıpırdanıyorum.

Tarife gelince kolay bir tarif. Vişneleri ve suyu bir tencereye koyup biraz ısındıktan sonra şekeri ekleriz. Ölçü vermiyorum, ben damak tadıma göre ayarladım. Soğuk soğuk güzel oldu.

Dereotlu Peynirli Muffin

2009-11-23T23:56:00.000-08:00

Yazacak çok şeyim var ama zaman yok.. Bu sebeple kısa keseceğim. Tarifi bile yazmadan cafefernando 'ya yönlendireceğim sizi.

Ben bu tarifte lor ve fesleğen yerine beyaz peynir ve dereotu kullandım. Diğer malzemeler ve ölçüler aynı. Nasıl oldu derseniz bence harika. Ama birgün mutlaka fesleğenlisini de yapacağım.

Söyleyeceklerim bittiğinden şimdilik huzurlarınızdan ayrılıyorum. Herkese sevgilerimi yolluyorum.

Karides ve Kurutulmuş Domatesli Makarna

2009-11-16T01:53:00.000-08:00

Yeni haftaya yeni bir tarif ekleyerek başlamak istedim. Aslında uzun zamandır eklenmeyi bekleyen o kadar çok tarif var ki... Zaman yönetim konusunda biraz özürlüyüm, bunun üzerine üşengeçlik de eklerseniz durum özetlenmiş olur sanırım...

Şu an Adana soğuk ve hava kapalı. Evdeyiz Egeyle. Ege kreşe 1 ay ara verdi. ( Sanırım bundan bahsetmedim size. Öksürüğü uzun süre geçmediğinden, evde dinlenmesi toparlanması için kreşe ara verdik.) Sıkılıyoruz genel olarak, neyseki bir hafta sonra kreşe geri döneceğiz.

Pazar günü uzun zamandır yürümediğimiz kadar uzun yürüdük. Adanayı bilenler Kazım Büfeyi de bilir. Güneşli bir güne uyanınca Kazım Büfeye gitmeye karar verdik. Atladık arabaya vardık Gazipaşa Bulvarına. Biz eşimle yengen, Ege çift kaşarlı götürdü. Yanında koca bardaklarda taze taze portakol sularını da devirdik. Güneş, açıkhava ve portakal suyu üçlüsü olunca bünyemize kıpırtı geldi haliyle. Zaten büfenin sırtı çocuk parkına dayalı, girdik parka... Oynadık oynadık. Sonra yürüdük Gazipaşa sokaklarında.

Eşimle üniversite yıllarında yaptığımızı yaptık aslıda bu pazar. Kazım Büfe'de kahvaltı ve sokaklarda yürüyerek sohbet etmek... Tek fark bugün üçüncü bir kişinin de bunu bizimle paylaşmasıydı: Ege. Küçük bünye parktan sonra biraz sıkıldı, yoruldum falan dedi ama idare etti genede. Arı sinemasını tanıdı, Hale öğretmenimle burada film izledik dedi. Geçen sene doğumgününü yaptığımız Mandu'yu gösterdi.

Tam eve gitsek mi acaba diye düşünürken Balık Pazarına gidelim birde dedik. Balık pazarında burnunu parmaklarıyla kapatarak yürüyen Ege'yi birbirimize gösterip güldük , kılıçbalığının kılıcına elimizi sürdük, koca koca lagoslara hayret ettik, keşke midyede satılsa burada dedik vs...

Bir pazarı biz böyle tükettik. Tek hayıflandığım makinamı yanıma almamak oldu. Balık pazarını ve özellikle Kazım Büfeyi çekmek isterim.

Tarife geçiyorum artık, lafım gene uzadı gibi.

Malzemeler:

Makarna

Kurutulmuş domates

Domates

Karides (istediğiniz kadar )

Soğan

Fesleğen

Yapılışı:

Makarna haşlanır ve beklemeye alınır.

Soğanlar küp küp doğranır ve zeytinyağında pişirilir. Küp küp doğranan domatesler ve kurutulmuş domatesler tencereye eklenir. En son karidesler ilave edilir. Ben bu aşamada yarım çay bardağı kadar su ekledim. Karidesler piştiğinde sos ocaktan alınır ve haşlanan makarnanın üzerine dökülür. Servis ederken üzerine taze fesleğen serpiştirilir.

İzlediğim Diziler Üzerine Bir İnceleme..

2009-11-08T12:45:00.000-08:00

Gece gece birden aklıma severek izlediğim dizileri bloguma yazmak geldi. Bunun bir özel bir sebebi yok. Öylesine bir yazı işte..

Tarih sıralaması yapmadan aklıma gelenleri yazacağım. Ama önce birşeyi belirtmem lazım. Ben korku filmi sever biriyim ve fantastik şeylere bayılırım, özellikle vampirli falan olursa daha çok severim. Aslında artık eskisi kadar korkunç şeyler izlemiyorum. Neden mi? Korkuyorum. Dizi zevkimde fantastik şeylerden yana.

Hemen son izlediğimden başlıyayım. True Blood. 2 sezonu yayınlandı, ben netten izledim ve bitirdim. Ama şimdilerde Foxlife'da yayınlanıyor. Sentetik kan icad olmuş, artık insanlara saldırmayan ve topluma karışmaya çalışan vampirlerle, onları kabullenmeye çalışan insanları anlatıyor. Dram aslında. Biraz açık saçık ve bol küfürlü. İlk bölümlerde dumur olduğum zamanlar olmuştur bu nedenle. Gene etrafta, nedense her daim yakışıklı, kaslı, güzel, parlak saçlı, bebek tenli, cool vampirler cirit atıyor. Ben çok beğendim, beklentilerimi karşıladı. Jenerik müziğide süper, ''I wanna do bad things with you'' çalıyor. Uzun ama çok iyi bir jenerik olmuş. Şu sıralar sürekli bunu hınzır şarkıyı dinliyorum.

Ama tabii ki vampir diyince benim aklıma Angel'dan başkası gelmez, tek geçerim. Süper dizidir benim için. Tam bir fanı olduğumu söyleyebilirim. Evde hala kendi ellerimle yaptığım Angel bardak altlıklarım mevcuttur. Eşim bir İstanbul seyehatinden dönüşte bana, Angel ilk sezon dvd koleksiyonunu getirmişti. Çiçek yerine vampir dizisi, anlayın işte..

Sonra Lost var tabii ki. Yeni sezonu bekliyoruz ailecek.

Fringe'i duymuşmuydunuz peki. Geçen sene başladı. 2. sezon henüz ülkemizde yayınlanmaya başlamadı ama ben 5 bölümünü izledim bile :) O da süper, CSI - X Files karışımı gibi.

CSI-Miami'de iyidir. Horatio vardır orada, izleyenler bilir. Sürekli laf sokar suçlulara nedense?

My name is Earl ve Scrubs'da izleyip gülebildiklerimden.

Unutmadan The Lost Room diye bir dizi varmış, süpermiş, değişik bir dünyaymış, falanmış, filanmış.. Şimdi sıra onda. İzleyeyim anlatırım.

Türk dizilerindense sadece Canım Ailemi izliyorum bu dönem. Bi de zamanında İkinci Bahar izlemişliğim vardır, tadı damağımdadır.

Pazar Aktivitesi...

2009-11-02T01:16:00.000-08:00

Günlerden pazar, dışarıda yağmur ve soğuk, kahvaltıdan sonra üstümüze çöken miskinlik... Ev içi aktivite yaratma işi bana ait olduğundan, güzelim pazarımızı kurtarmak için JUMANJİ geldi aklıma.

Lise 2 falandım ilk izlediğimde. Bazı filmler vardır ya size diğerlerinden daha farklı gelir, içinizi kaynatır, ruh halinizi değiştirir, böyle göz kırpar sanki size.. İşte böyle bir şey Jumanji benim için. Yıllardırda televizyonda çıktıkça izlerim de izlerim. Hatta yeni evlendiğim yıllarda Jumanji isimli bir kuşum bile vardı. Ona Jumanji demeyi öğretmiştim. Bu kadar severim yani ben bu filmi :) Böyle bir aile sıcaklığı, dostluk, bağlılık, arkadaşları yarı yolda bırakmama hissederim izlerkende. Hepsini birarada görmek iyi gelir bana. İyi duygular bağımlısıyım sanırım ben..

Neyse gene uzatmayayım. 2 hafta önce annesinin sevdiğini Ege'de izlesin istedim. Gittim dvd'sini aldım. Günü kurtarmak adına mısır patlatıp koyduk filmi, başladık izlemeye. İlk önce acaba Ege daha küçükmü diye düşündüm ilk sahnelerde. Biraz ürkütücü başlıyor çünkü. Ama neyseki benim korkusuz oğlum pek tınmadı ilk sahneleri. Film ilerledikce eğlenceside arttı. Pek beğendik pek eğlendik. Güzel bir pazar sabahımız oldu Jumanji sayesinde.

Tarif bekleyenler varsa tarif vermeyeceğim. Bu bir ''izlemekten sıkılmadığım filmler'' yazısı olacak.

Ama illede tarif derseniz:

1 Jumanji filmi

Bir aile

Televizyon-dvd

Yapılışı:

Dvd'ye filmi koy, izle, mutlu ol.

Çevizli Közlenmiş Kırmızı Biber

2009-10-30T03:57:00.000-07:00

En sonunda burayada kış geldi. Öyle aniden, habersiz, bir günde geldi hemde. Anlamadık nasıl geldiğini, çünkü bir gün önce sıcaktan bunalmaktaydık. Adana bir garip şehir, yazı da böyle gelir aniden. Psikolojik olarak hazırlıklı olmazsınız. Yavaş yavaş gelse alışması kolay olacaktır ama aniden yakalar insanı sıcaklar. Birgün öncesi serinken, ev sıcak sıcak piştiği halde, eliniz klima açmaya gitmez. Beyniniz hazır değildir ki... Daha, ''soğuktu ne oldu şimdi'' modunda çalışmaktadır.

Soğuklarda aynen böyle geldi. Mesela halıları sermek lazım ama beynimin ''halısız olmaz'' kısmı kısa devre, cevap yok :) Ama çare yok serilecek, evde küçük çocuk mevcut. Yani durumlar güney cephesinde böyledir. İşler evin annesini beklemektedir.

Tarifle konunun tabiki gene alakası yok. Öyle geçen haftasonu kahvaltısında yaptığım aperatifimsi mezemsi bir lezzet.

Yapımı kolay. Hani derin dondurucuya atılan közlenmiş kırmızı biberler var ya. Onları alıp doğruyoruz minik minik. İçine zeytinyağı, iri dövülmüş ceviz, kekik, pul biber falan koyup servis yapıyoruz.

Halılar... halılar.. halılar.. sevgiler tabiki :)

Tavuklu Şehriyeli Salata

2009-10-22T07:55:00.000-07:00

Şu günlerde biraz yoğunum. Mesela bugün kitap grubumla birlikteydim. Geçen kış haftada bir gün toplandık. Bir sürü kitap okuduk, fikirlerimizi paylaştık. Bu kış sanırım 15 günde toplanacağız. Herkes meşgul olacak bu sene. Hem okuma-yazma kursları hem de çocuklar bu sene vakit kısıtlı olacak gibi gözüküyor. O kadar keyifli geçiyor ki bu toplantılar anlatamam. Hem düzenli olarak, savsaklamadan da kitap okumuş oluyoruz hem de görüşmüş.. Açılışı Uçurtma Avcısıyla yapmıştık geçen dönem. Bin Muhteşem Güneş, Kırmızı Pelerinli Kent, Afrikalı Leo'yu okumuştuk. Bu dönemi ise Pirayeyle yaptık. Kazananlar Yanlızdır'la devam etmeye karar verdik. Şimdi bu kitabı alıp okumam lazım. Sonrasında Marquez okuyacağız galiba. Lafı nasıl tarife bağlayacağımı bilemiyorum. Direk dalıyorum tarife :)

Aslında bu salatayı 2 gün önce bloga eklemeyi düşünüyordum ama bu güne kaldı malesef. Ben şahsen ilk kez denedim ve çok beğendim. Tarifin aslı şurada. Ama ben bazı değişiklikler yaptım.

Gelen dostlarım belki sevmez diye köri eklemedim. Kendime yapsaydım kesin eklerdim, çünkü köriyi çok severim ben. Sonra mayonezle süzme yoğurdu karıştırdım. Süzme yoğurt koyunca vicdanımı rahatlattım, kalorisini azaltmış gibi oldum.

Ben beğendim, daha çok yaparım bu salatayı. Ege'de sevmişti, sanırım çocuklar içinde uygun bir salata. İçindekiler tam bir çocuğun yemesi gereken şeylerle dolu. Neyse laf uzar gider. Burada kendime ''dur'' demek istiyorum.

Malzemeler:

Haşlanmış havuç ( küp küp doğranmış )

Haşlanmış patates (küp küp doğranmış )

Haşlanmış bezelye

Haşlanmış tavuk göğsü

Yarım bardak haşlanmış ara şehriye

Küp küp doğranmış salatalık

Taze soğan (3-4 tane )

Mayonez

Süzme Yoğurt

Yapılışı:

Tüm malzemeler birbirine karıştırılır. Bu kadar. İçindekilerin miktarını göz kararı ayarlamıştım. Orjinalinde miktarları da yazıyor. Ben taze soğanları içine karıştırmadım. Konuklarım belki sevmezler diye üzerine serpiştirdim. Tercih size ait. Doğaçlamaya çok uygun bir tarif gibi geldi bana. Neyse gene kendime 'dur ' diyorum ve gidiyorum.

Elmalı Kurabiye

2009-10-14T00:01:00.000-07:00

Dostlar, arkadaşlar olmadan olmuyor. İyiki varlar, etrafımızdalar. Bu kurabiyeyi ben dostlarıma yapmıştım, AÇEV'den edindiğim dostlara. Ben bu dönem okuma-yazma kursu açamıyorum, sebepleri bende saklı. Gelecek döneme umarım ben de açacağım. Arkadaşlarımsa kurs açma çalışmalarına çoktan başladı. İçim gitmiyor, hiç özenmiyorum, imrenmiyorum desem herhalde yalan olur :) Yalan söylemeyeyim o zaman. ''Size çok özeniyorum'' Hepsine buradan, tüm öğrencilerinin okuma-yazma öğrenerek mezun olacağı kurslar diliyorum.

Ben bu kurabiyeleri güzel hediyeleriyle birlikte, ''güle güle oturun'' demek için gelen tatlı arkadaşlarıma yapmıştım. Ama dedik ya en başta, arkadaşsız olmaz diye. Bu sebepten ben diyorum ki: '' Gaye'den tüm arkadaş ve dostlara gelsin, elmalı kurabiye''

Malzemeler:

2 elma
3 kaşık toz şeker ( elmalar için )
kuru üzüm
iri dövülmüş ceviz
tarçın
Yarım bardak sıvıyağ
2 kaşık toz şeker
yarım paket kabartma tozu
yarım çay bardağı yoğurt
2 bardak kadar un

Yapılışı:

Elmaları rendeleyip, şekerle birlikte sulu hali kaybolana kadar ocakta pişiriyoruz. Piştikten sonra iri iri parçaladığımız çevizleri ekliyoruz. Soğumaya bırakıyoruz.

Tüm hamur malzemelerini karıştırıp, hamurumuzu yoğurmaya başlıyoruz. Yarım saat kurabiye hamurumuzu dinlendirdikten sonra hamurumuzu açma zamanı geliyor. Ben şahsen öyle hamur açma işlerinden pek anlamadığım için yamuk şeyler yaptım. Ama yamuk kısımları kesip düzelttim, öyle rulo yaptım. Bir de sıvıyağ yerine tereyağ koyulursa daha rahat açılabilir belki. Neyse tarife dönersek. Hamuru açıp içine her tarafına gelecek şekilde elmalı harçtan yayıyoruz. Sonra dikkatlice parçalamadan, çok gevşek olmayan bir rulo yapıyoruz. En son parmak kalınlığında dilimleyip, yağlı kağıt serdiğimiz tepsiye diziyoruz. 180 derecede 25-30 dakika pişiriyoruz. Soğuyunca pudra şekeri serpip güzelleştiriyoruz ve yiyoruz.

Not: Ben bu tarifi 2 kat ölcüyle yaptım. Un miktarını 4 kullanmam gerekirken 3 bardak kullanmam gerekti. Sanırım un markaları arasında farklılıklar olabiliyor. O yüzden unu yavaş yavaş eklemekte fayda var gibi.

Bir ke ruloları keserken dikkatli olmak gerekiyor. Bıçakla öne arkaya yavaş hareketlerle kesebildim ben.

Orjinal tarif Teatime'dan.

Minik Terrarium...

2009-10-09T01:32:00.000-07:00

Benimde evimde, mutfak masamın üstünde minik bir çayırım var. Hatta üzerinde koca koca gözleriyle bana bakan bir kedi oturmakta.

Geçen hafta bir elma bahçesine gitmiştik, orada ağaçların dibinde buldum çayırımı oluşturacak yosunumu. Yemyeşil yayılmış ağaçların dibine, keyfini sürüyordu bahçenin. Bir kuru dal işimi görür dedim. Aldım dalı elime yosunu bir bütün halinde çıkardım. Etrafta koştum bir karton falan bulmak için. Bulamadım :( Sonra yere atılmış sigara paketi yetişti imdadıma. Yırttım paketi düzelttim. Geniş bir zemin elde ettim ve yatırdım yosunumu üzerine. 3 saatlik araba yolculuğuna dayandı neyseki. Evde de boş boş duran, hiç kullanmadığım minik bir limon fanusu vardı. Onun içine koydum, kenardan taşan fazlalıkları aldım. Oldu bana çayır. Diğerleri derler ki terrarium. Herneyse işte. Ondan yaptım. Baktıkça içim açılıyor şimdilerde :)

Not: Ege çayırımı gidip gelip dürtüyor. Kapağını açıyor, kapıyor. Oynuyor. Bu eski Kinder kedisini yeni koydum fanusa, onu görünce yeni fikirler oluşturacağına eminim.

Not: 30 Ekim Cuma Artık terrariumum yok. Ege beyin gazabından kurtulamadı. Fanusun kapağıyla yusunumun çim gibi gözüken uzantılarını ezmiş. Ama bilmeden yapmış canım küçüğüm. Fanusun kapağını açıp kapattıkça olmuş. Neyse, gene yaparım ben nasılsa..

Kurutulmuş Domatesli Fesleğenli Makarna

2009-10-06T05:43:00.000-07:00

Şöyle bakınca uzun bir yemek ismi olduğunun farkettim. Ama değiştirmeyeceğim. Bu makarnayı
çok iyi anlatıyor bence. Yani ben tarifi yazmasam bile, isme bakarak kolayca yapılabilir. Ama ben tarifi yazacağım tabii ki. Bu tarifle ilgili bir hikaye biriktirmedim kafamda ( kafada biriktirmek nasıl oluyorsa ). Haftaiçi evdeydik, öğle yemeği yoktu. Annemde evdeydi, Egeyle oyun oynuyorlardı. Açıktık tabii haliyle, yemek yeme isteği doğdu. Durun ben bir makarna yapayım dedim. Bu makarna oluverdi.

Malzemeler:

Makarna ( hangisini isterseniz, size kalmış )

Minik küpler halinde doğranmış domates

Minik doğranmış soğan

1-2 diş doranmış sarımsak

Sıcak suda bekletilmiş 1 avuç kuru domates

Tuz, karabiber

Taze fesleğen

Yapılışı:

İlk olarak makarnayı haşlıyoruz. Ben diri kalmasını seviyorum ve öyle haşlıyorum. Ama bu da kişisel bir tercih. Nasıl seviyorsanız siz öyle yapın. Sonra soğan ve sarımsakları sıvıyağın içinde soteliyoruz. Üzerine istediğiniz kadar doğranmış domates ilabe ediyoruz. Kurutulmuş domatesleri küp küp doğrayıp içine atıyoruz. Tuzunu, karabiberini akleyip sosumuzu hazırlıyoruz. Haşladığımız makarnayla sosumuzu iyice karıştırıp, yerken üzerine taze fesleğen serpiyoruz.

Kurutulmuş domatesler kendi imalatım. Geçen sene deneme amaçlı az miktarda yapıp, yapılışını ve saklanmasını öğrenmiştim. Bu sene biraz daha fazla yaptım ama kanımca gene az oldu. Fesleğenlerde balkonumdaki saksıdan. Gelecek sene daha çok fesleğen ekip, Cafefernando'daki pesto sosundan hazırlayacağım. Kış boyu yeriz artık :)

Zeytinyağlı Kabak

2009-09-29T05:35:00.000-07:00

Akşama aslında balık yapacağım. Ama evde bir zeytinyağlı olmadan normal hayatıma devam edemiyorum nedense. Buzdolabımı açınca bana bir dost gibi öylece bakmalı. Bir de ailecek ( Ege hariç ) rejime girdiğimiz şu günlerde ilaç gibi geliyor zeytinyağlı sebze yemekleri.

Sabah kahvaltıdan sonra yaptım, akşama yenecek. Soğuk soğuk, hatta ben yerken biraz daha dereotu ekleyeceğim.

Tarife gelince çok kolay. Herşeyi çiğden tencereye doğruyoruz. Öyle soğanları öldürmek, katliam yapmak falan yok. Kabak, soğan, domates, sarımsak, zeytinyağı ve dereotunu doğrayıp tencerenin kapağını kapatıyoruz. En kısık ateşte pişiyorlar. Domatesler yeteri kadar suluysa su koymaya da gerek yok. Soğuduktan sonra yiyoruz tabii, süper oluyor benden söylemesi.

Mercimek Çorbası

2009-09-28T03:02:00.000-07:00

Ne desem bilemiyorum. Biliyorum çok zaman oldu bloguma yeni bir tarif eklemeyeli.. Hatta dün blogumda gezinirken yemek blogu kategorisinden çıkmak üzere olduğumu farkettim :) Gezelim, görelim, bağbozumu yok güneye inerken güneş yükseliyormuş... Hani nerede yemek tarifleri, fotoğrafları :) Sanırım yaz gelince kendimi kaybediyorum. Aslında sıcağı pek sevmem, bana beni kaybettiren deniz zamanın gelmiş olması. Eh ne diyeyim, bende böyleyim :)

Ama kış moduna girdik sayılır. Özellikle Ege'nin kreşe başlamasıyla birlikte evdeki düzen geri döndü. Mesela tüm yaz 2-3 gibi yatağa giren ben şimdilerde 11'de yatakodası yolunda yürüyüşe geçmiş oluyorum. Yemek olayı düzene girdi, düzenli pazara gidilmeye başlandı, domates kurutuldu, reçel yapıldı vs...

Sonra hastalanma sezonunuda açtık. Ben ve Ege hasta olduk bile kış gelmeden. Bugün doktora gitme sezonuna da saat 15.30 gibi girmiş olacağız :) Bu yıl erken geldi boğaz enfeksiyonu, hayırdır diyorum.

Ege ve ben hastayız diye çorba yapma ihtiyacı doğdu tabii.. En kolayı mercimek dedim, modifiye edilebilen bir çorba üstelik. Öyle uzun uzun tarif malzemeler falan diye yazmaya gerek olmadığı kanaatindeyim.

Mercimek, azıcık pirinç, bir tüm soğan, 1 orta büyüklükte rendelenmiş havuç, 1 rendelenmiş domates, bol bol maydanoz ve dereotu koydum çorbama. Hepsini düdüklü tencerede biraz sıvıyağ ekleyerek pişirdim. Budur yani. Ben öyle un falan da kavurmam, blendırdanda çekmem. Böylesi de güzel oluyor. Zaten herkesin kişisel bir mercimek çorbası vardır değil mi? Ben hasta oldum pişirdim, siz hasta olmadan yapın :)

Herkese iyi bir hafta diliyorum..

Adadan Geldim...

2009-09-08T04:58:00.000-07:00

Sonunda evime döndüm... Yaz tatili olayını geçici bir süre de olsa bitirmiş bulunmaktayım. Gelecek sene umarım gene böyle ortadan kaybolurum, gezerim, gezerim :) Önce Antalya'ya gitmiştik. Sonrasındaysa, kış boyunca kulağıma ''gel, gel, gel'' diye fısıldayı beni çağıran yere gittim. Avşa'nın nedense benim üzerimde böyle bir etkisi var. Her sene muhakkak gidilmesi gereken bir yer orası. Zaten ada aslında benim köyüm. Baba tarafından yerlisi olmaktayım adanın... Sanırım küçükken içime deniz suyu kaçmış. Şimdilerde de bu sebeple çekiyor beni Avşa. Neyse bu senede gittim darısı seneye.

Minik bir ada Avşa... Cidden pek de büyük sayılmaz. Tek kusuru belki de pek yeşil olmaması. Aslında kusur bile değil bence, çünkü ada tamamen granitten oluşuyor. Dağ-tepe granit, bu sebeple kendine özgü çalıları var. Ve ben o çalıları çok seviyorum. Bir de,

Denizinin serin ve tuzsuz olmasını,

Tuzsuz denizde, isteğim kadar gözlerim yanmadan dalmayı,

Granitin minerallerinden oluşan, parlayan beyaz kumlarını ,

Kumların üzerime yapışmayacak boyutta olmasını,

Karşısında 100 yıllık arkadaş gibi duran fener adasını,

Halamın ''ben gençken fener adasına yüzerdim'' demesini,

Hepsi, birbirinin aynı gibi duran sokak köpeklerini,

Güneşin, fener adasının arkasına saklanışını,

Denize dalıp midye çıkarmayı,

Midyeleri, kayalıklar üzerine oturup temizlemeyi, pişirmeyi, yemeyi,

Midye toplamasamda, adada yapılan midye tavaları mideme indirmeyi,

Minicik adakarası üzümlerini seyretmeyi,

Şaraplarını içmeyi,

Hemen hemen 20 yıldır, iskele karşısındaki sokakta bulunan pastaneden paskalya çöreği alıp yemeyi,

Fırtına çıktığında iskeleye vuran dalgaları izlemeyi,

Çınar ve Çiftlik koyunda yüzmeyi,

Uyumadan önce, küçükken adada yaptıklarımı düşünmeyi,

Akşamüstü iskelede balık tutanları dikizlemeyi, ''ne tuttunuz'' falan demeyi,

Babaannemi, halaları ve kuzenlerimi görmeyi,

Adada uyumayı, uyanmayı, kitap okumayı,

Gece sabaha kadar süren gürültüsünü,

Ama en çok da denizin cam göbeği rengini seviyorum

Bu kayalıklardan midye çıkardık..

Kayalıkların üstünde yakılan ateşte midyeler pişirildi ve yendi..

Midye çıkardığımız yer: Çiftlik Koyu

Avşa Bağbozumu Gezisi

2009-08-28T23:55:00.000-07:00

Bayram'da bağbozumu var.. Aklınızda bulunsun.. Ben bugün Avşa'dan ayrıldım. Ama bağbozumu aklıma düştü.. Tekrar adama döner miyim? bilemiyorum.. Ama özellikle İstanbul'da oturanlar için bulunmaz bir fırsat. Denizotobüsüyle 3 saatlik bir yolculuk ve Avşa :) Keşke bende o kadar yakın olabilseydim.

Bağbozumuyla ilgili bilgiler burada.

Avşa Adası

2009-08-14T03:54:00.000-07:00

Her yıl yapılan geleneksel Avşa tatiline sıra geldi.. Her zaman yaz aylarının başında gidilirdi Avşa'ya, bu sene sona kaldı.. Ama gidilemeden durulamadı. Avşa sularına kendini atamadan rahat edilemedi.

Bu akşam yolcuyuz, bağlasanız durmayız. Geri döneceğiz. Çok şeyler anlatacağız.

Tuzlu Kek

2009-08-04T03:59:00.000-07:00

Döndüm... Tatil denilen güzel şey bitti... Çok güzeldi. Hep uçakla ya da otobüsle tatile giderdik. Bu sefer bir ilki gerçekleştirdik ve kendi arabamızla çıktık yola. Yollar kalabalıktı. Kalabalığın yanında derin uçurumlar, kamyon arkasında biriken arabalar falan da vardı. Hal böyle olunca endişelenmedim desem yalan olur. Ama genel olarak keyifli bir gidiş-geliş yaşadık. Nereye gittiğimizi de söylemem gerek sanırım. Antalya'ya gittik, Olimpos'ta geçirdik tatilimizin bir kısmını. Tatilin diğer bölümünü de Tekirova'da ki iki otelde geçirdik. Olimposun denizi muhteşemdi. Deniz sever biri olarak şahsen bayıldım. Otellere gelince onlarında konforuna bayıldım galiba :)

Neyse uzatmayayım, tarife geçeyim. Bunu tatile gitmeden önce yapmıştım. Yayınlamaya fırsat bulamamıştım. Bildiğiniz tuzlu kek.

Malzemeler:

1su bardağı yoğurt
1su bardağı zeytin yağı
3 yumurta
1 su bardağı beyaz peynir
1 çay bardağı yeşil ve siyah zeytin
maydanoz

dereotu
sosis
2 su bardağı un
1 paket kabartma tozu

Yapılışı:

Hepsini karıştırın, olay budur. Karıştırmak...Dökün fırın tepsisine, 180 derecede pişsin. Hatta üzerine susam falan da serpebilirsiniz.

Yolda Güneş Yükseliyordu, Güneye İnerken..

2009-07-23T12:02:00.000-07:00

Vişne Suyu

2009-07-22T00:58:00.000-07:00

Dün Ege için vişne suyu yapmaya karar verdim... Doğaçlama oldu yapımı aslında.. Bir kilo vişnem vardı. 2 litreden biraz az su ve 1 kg şeker koydum vişnelerin üstüne. Vişneler yumuşayıncaya kadar kaynattım. Kevgirden vişne tanelerini geçirip, sulu kısmın içine kattım. Ege içindeki pütürler azına geleceğinden, vişne suyunu içmek istemez diye tekrar süzdüm. Ama eğer sizin evde de bunu sorun edecek bir çocuk yoksa hiç süzmeye gerek yok bence. Bu arada unutmadan benim vişne suyum şekerli oldu bana göre. Ege içiyor ama ben kendim içerken soğuk suyla biraz seyreltiyorum. Aklınızda olsun. Çok şekerli istemezseniz şeker miktarını biraz azaltın.

Limonlu Kek

2009-07-15T02:18:00.000-07:00

Az sonra çok sevdiğim bir arkadaşım gelecek. Geç bulduk aslında birbirimizi. Açev olmasaydı muhtemelen hiç karşılaşamayacağım 4 kişi kattım hayatıma. Hepsini çok seviyorum, yanlarında rahat hissediyorum, o kadar tatlılar ki. Beşimizde çok farklıyız aslında. Sanırım bu farklılıklar getirdi bizi yanyana. Üçü Mersinde yazlıklarındalar. Ben ve az sonra gelecek dostum kaldık Adana'da. Geçen hafta Mersin'e gittik. Kız kıza eğlendik, yüzdük, bol bol sohbet ettik. Çocuklarımızda vardı yanımızda. Birimizin ortaokula giden kızı bu ''kız kıza'' lafına çok güldü :)

Laf uzar gider ben kesmezsem. Her an kapıyı çalmak üzere olan arkadaşıma ve oğullarına yaptım bu keki. Küçük oğlu limonlu şeyleri çok seviyordu. Geçen hafta öğrendim ve aklımın bir kenarına yazdım hemen. Ben de limonlu kek yapayım dedim. Ege hemen tadına baktı. Çookk güzel olmuş dedi. Tarif Mutfak Notların'dan. Bu blogu bugün keşfettim. Bence sizde bakmalısınız. Özellikle fotoğrafları çok beğendim, çok aydınlıklar.

Herkese sevgiler.

Malzemeler:

1,5 su bardağı tozşeker
4 adet yumurta
yarım su bardağı sıvıyağ
1 su bardağı yoğurt
1 paket kabartma Tozu
1 paket vanilya
yarım limon suyu
1 limon kabuğu rendesi
2,5 su bardağı un

Yapılışı:

Klasik kek yapılışı aslında. Şeker ve yumurtaları çırparız. Yoğurt ve sıvıyağ ekleriz. Un, vanilya ve kabartmatozunu da ekleyip. 180 derecede önceden ısıtılmış fırında pişiririz.

Hardal ve Köri Soslu Tavuk

2009-07-14T05:48:00.000-07:00

Dün Ege ve ben uzun süredir uğramadığımız dvd'cimize gittik. Amaç Ege'ye bir film almaktı. Tabii bu ziyaretten bende nasiplendim. Ege'ye Buz Devri 2 ve Tugger diye bir animasyon filmi aldık. Bende ne zamandır merak ettiğim, sinemalarda gösterildiğinde gidip izleyemediğim Twilight'ı aldım ilk önce. Sonra gözüme Will Smith'in Hancock isimli filmi ilişti, onu da aldım. Tam parayı ödeyip çıkıyordum ki takriben 3 yıldır izlemek isteyipte bir türlü dvd'sini bulamadığım bir film geldi aklımda. İçimden zaten yoktur diyerek ''Bir Rüya İçin Ağıt varmı acaba?'' diye sordum. İnanamadım varmış. Dvd'si yoktu vcd verdiler. Onunda ücretinin yarısını aldı satıcı, sanırım pek sorulmayan bir film..

İşte yarısını ödeyerek aldığım Bir Rüya İçin Ağıt'ı az önce izledim Ege uyurken. Ben çok beğendim. Nasıl desem değişik bir film. Mesela kamera açıları falan çok farklı, öyle sıradan Hollywood filmlerine benzemiyor. Her türden bağımlılığı anlatıyor. Film boyunca mesaj verme kaygısı yok gibi aslında, ama sonunda o mesajı suratınıza fırlatıyor. Yani izlemek lazım kısaca. Ben tavsiye ederim. Benim kişisel listemde yerini aldı, bir ara sadece filmden bahseden bir post da yazarım artık.

Aşağıdaki tarifin ne bu filmle ne de bugünle alakası yok. Geçen hafta yapmıştım. Körili hardallı bir tavuk. Benim gibi köriyi ve hardalı seviyorsanız deneyin. Ama bu tatları sevmiyorsanız bence beğenmezsiniz, boşuna denemeyin...

Malzemeler:

Kemiksiz tavuk pirzola

Krema

köri

hardal

Yapılışı:

Tavuklar tuz ve kekik serpildikten sonra, bir teflon tavaya alınır. Biraz sıvıyağ ilavesi yapıldıktan sonra kısık ateşte pişmeye bırakılır. Tavuklar önce sularını bırakacaklar sonra o sular buharlaşacak ve tavuğun bir yüzü hafif kızaracak. Tam bu sırada tavukları ters çevirip diğer yüzün de kızarması sağlanır. İki yüzü de kızaran tavuklar ateşten alınır ve sos hazırlanmaya başlanır. Sos için krema kutusunun bir kısmı ( istediğiniz kadar ama ben yarıdan biraz fazlasını kullandım, bu sıcak günlerde çok ağır olmasın diye) tavaya dökülür. İstenilen miktar da köri ve hardal kremaya karıştırılır ve 1-2 dakika tıkırdatılır. Gene köri ve hardal miktarı damak zevkinize kalmış. Ben 1,5 çay kaşığı köri ve hardal kullandım. Tavukları servis ederken bu sosu üzerlerine döktüm ve maydanozla süsledim. Ben çok sevdim. Buna benzer bir tarifim daha var onu da en kısa zamanda yayınlamak istiyorum. O daha güzel.

Kızarmış Tavuk Kanadı

2009-07-07T05:18:00.000-07:00

Evli ve de çocuklu olunca tatil planlamak ne kadar da zorlaşıyor... Google'da Adrasan hakkında bilgi toplayacağım diye gözlerim fır fır dönmekten yorgun düştüler. Nerede kalınır, bahçesi varmı bizim Ege için, yemekleri nasıldır, kliması varmı acaba, dere varmış sinek de var mıdır şeklinde 3 saattir falan bilgisayar başındayım. Fenalık geldi ama olumlu sonuçlar da elde etmedim değil. 6-7 tane kalınabilecek gibi gözüken pansiyon buldum.. Akşam eşimle ve tatil arkadaşlarımızla konuştuktan sonra yarın telefon trafiğine dalmam gerekecek sanırım. Ama olsun dimi, sonunda tatil var :) Hayat tatil olsa diyerek bitiriyorum bu kısa yazıyı.

Fırınımı dğiştirdikten sonra 2 aydır falan yaptığım bir tarif bu. Eski fırınımda bu tarz ızgara kızartma gibi şeyleri pek yapmazdım, çünkü sonu hüsranla biten deneyimler yaşamıştım. Ama yeni fırınımı çok seviyorum, herşeyi çok güzel pişiriyor, kızartıyor ve kabartıyor .

Malzemeler:

İstenilen miktarda tavuk kanadı

kekik

pul biber

renk vermesi için domates salçası

tuz

sıvıyağ

Yapılışı:

Kanatları tüm malzemeyle karıştırıp, iyice marine olması için 2-3 saat buzdolabında bekletiriz. Pişirme kağıdı serdiğimiz tepsiye dizip fırına süreriz. 180 derecede kanatlar kızarana kadar pişiririrz.

Hepsi bu. Süper oluyor. Dışı nar gibi çıtır..İçi yumuşacıık..Mıııımmm... Hem Ege'de bayılıyor. Daha ne olsun..

Bardakta Tiramisu

2009-06-27T23:30:00.000-07:00

Akşama misafir gelecekti. Tüm yemekleri, aperatifleri hazırlamıştı ama tatlı konusunda hala kararsızdı nedense. Ne yapması gerektiği konusunda hiçbir fikri yoktu ve düşündükçe aklı daha da karışıyordu. Yeteneklerinin farkındaydı. Öyle hamur hazırlama ve onu açma gibi yeteneklerden yoksundu. Öyle baklava falan gibi bir tatlı zaten yapamazdı. Çok da umursamadı bu yeteneksizliğini, zaten şerbet dökülen hamurlu tatlıları oldum olası pek sevmezdi. En çok sütlü tatlıları yapmayı seviyordu. Tam yaşadığı coğrafyaya uygundu aslında. Serin ve hafif. Ama sadece kendisinin böyle düşündüğünü biliyordu. Çünkü burada yaşayan halk aslında şerbeti içine çekmiş tüm tatlılara bayılırdı. Off dedi birden.Offf, ne yapmalıyım? Hala kararsızdı ve yöre halkının tatlı eğilimleri konusunda kendi kendine konferans vermeye başlamıştı. En iyi yaptığı şeyi yapmak akıllıca olurdu aslında. Bunun yannda kolay yapılması ve şık durması da önemliydi. Ne de olsa konuklara ikram edilecekti. İyi yapmak, kolay yapım ve şık görüntü.... Adres belliydi artık. Malzemelerde vardı, çare yok tiramisu yapılacaktı.

Herşeyin yolunda gitmesi için, ilk önce bir nescafe içmesi gerektiğini, işler sarpa sarınca anlayacaktı. Ama tatlısını yapmaya başladığında hala bundan haberi yoktu.

Kek tabanlarını ıslatmak için bir kupa nescafe hazırladı. Ne de güzel kokuyordu. Çok kahve içmezdi. Uzun zamandır ilk kez canı kahve istiyordu. Bir çok isteğini önemsemediği gibi bunu da önemsemedi, görmezlikten geldi. İlk hazırladığı kupayı sakince içip sonra tatlı yapımına başlasaydı herşey başka olabilirdi. Keki ıslatmak için kahveyi döktükçe, canı daha da çok kahve içmek istiyordu aslında. Ama o işine devam etti. Canı o kadar çok istiyordu ki, keke farkında olmadan fazla fazla sıvı dökmeye başlamıştı. Karışıklığa birazdan bu sebep olacaktı. Pasta hazırlandı, en üstüne kreması dökülüp üzeri düzeltildi. Kakao serpmesi gerekiyordu. Kakao paketi elinde pastanın başında dikilirken gözlerine inanamadı. Belgesellerde islediği birşey oluyordu. Eriyip ortadan ikiye ayrılan buzullar gibi pastası kendiliğinden yavaş yavaş ikiye bölünüyordu. Kek kırılıp ayrıldıkça üstündeki kremalarda denize yuvarlanan buzullar gibi aşağıya akıyorlardı. 1-2 dakika sonunda düzgünce ortadan ikiye ayrılmış bir pastası olmuştu. Kendine acıma partisi vermek istiyordu.

Gene bir off çıktı ağzından. Ama aniden sakinleşti, ''telaşa gerek yok'' dedi. Ya bu pastanın hepsini sinirini dindirmek için oturup yiyecekti ya da çözüm bulunacaktı. Tv'de izlediği kup yapılışlarını hatırladı. ''Aynı mantık'' dedi kendi kendine. Kek, keki ıslatmak için sıvı ve krema yokmuydu onlarda da. Çözüm bulunmuştu. Tüm pastayı kaşık kaşık en sevdiği yeşil bardaklarına doldurdu. Konuklara ikram ederkende, üzerine dondurma ve çikolata kreması koymayı tasarladı. Akşam tatlının sırası geldiğinde aynen düşündüklerini uyguladı. Gece 02.00'da yatağına yatarken, dondurma ve çikolata sosunun tatlısına ne kadar yakıştığını düşünüyordu.

Malzemeler:

Kakaolu hazır pastaban

600 gr süt

4-5 kaşık un

Damak tadınıza göre şeker

1 kutu labne

1 bardak neskafe ( şekerli)

Kakao,

Yapılışı:

Süt, un ve şeker bir tencereye konur ve muhallebi kıvamına gelene kadar karıştırılarak pişirilir.

Ocaktan alınan krema soğurken kabuk tutmasın diye arasıra karıştırılır. Ilınınca labne peyniri de eklenir. Pastabanlar hazırlanan neskafeyle ıslatılır (burada aman diyorum, aman çok ıslatmayın siz benim gibi). İkl parçaya kremanın yarısı sürülür. Üzerine diğer kek parçası konup kalan krema da üzerine dökülür. Üstü düzeltilip, her yerine kakao serpilir.

Stand by Me....

2009-06-18T00:23:00.000-07:00

Stand by me ... çoğumuzun bildiği bir şarkı.. Benim gibi delicesine sevenler de vardır belki... Ben hergün dinlemek isterim, dinleyemesemde söylerim. Belki 10 tane başka başka insanlarca söylenmiş kayıtları var mesela. Onlarıda dinlerim, değişik değişik yorumlardan. Kısace ben bu şarkıyı çok severim.

Ve dün face'den kuzenim bana bir video yollamış.. İnanamadım, bayıldım.. Dünyanın çeşitli yerlerin'de ( Amerika'dan, Afrika'ya, Mexico'dan Moscova'ya ...) bir sürü sokakta şarkı söyleyen, enstrüman çalan insanlara bu şarkıyı çaldırmışlar. Sonrada hepsini birleştirmişler. Ortaya acayip güzellikte bir şey çıkmış. Bayıldım, afalladım, kimlere dinleteyim bilemedim. Bir sürü kişiye yolladım face'den. Sıra size geldi. Videoyu direk buraya ekleyemedim. Linke tıklarsanız varacağınız yer Stand by me...

Not: Ben en çok Grandpa Elliot'a sempati duydum nedense :)

Havuçlu Meze

2009-06-17T01:20:00.000-07:00

Adana o kadar ısındı ki, artık rahatsızlık vermeye başladı. Ege'de yaz tatiline girdi, kreşe ara verdik. Hava çok sıcak olduğundan parka falan gidemiyoruz. Ege' de evde oturmaktan pek de memnun değil, sıkılıyor haklı olarak. Akşamüstü anneannesine götürüyorum. Oldukça serin ve gölge olan bahçede oynuyor. Anneannesinin sitesinde arkadaş da edindi. Şimdilik böyle idare ediyoruz. Bundan sıkılması yakındır gibime geliyor. Bize sanırım tatil gerek. Bende temmuz ortası gibi Adanadan daha serin bir yere gitmeyi planlıyorum. Avşa'yı çok özledim. Haziran bitti sayılır, temmuz da çabuk geçse.

Bu tarifi geçen gün yaptım. Ben genelde sadece süzme yoğurtla yaparım. Ama bu sefer mayonezde karıştırdım. İkisi de lezzetli oluyor bence. Tarif çok kolay.

Malzemeler:

3-4 tane orta boy havuç

Süzme yoğurt

Mayonez

sarımsak

Yapılışı:

Havuçları rendeleyip çok az yağ da kısık ateşte pişirilir. Soğuyunca sarımsak, mayonez ve yoğurtla karıştırılır. Miktar vermiyorum damak tadınıza göre oranları ayarlayabilirsiniz.

Yalancı Ekmek Kadayıfı

2009-06-15T01:42:00.000-07:00

Uzun bir aradan sonra merhaba diyerek başlamak istiyorum. Neden blogumu ihmal ettiğimin bir çok nedeni var aslında. İşin özü birdenbire hayatımın temposunun artmış olması. Sakin, genelde evde kendi başına geçen günlerim birden bire yoğun geçen günlerle yer değiştirdiğinden bloguma uğrayamaz olmuştum. Nedir diye sorarsanız, işte beni blogumdan koparan nedenler.

En önemli neden taşınmamız oldu. Sonunda bizimde evimiz oldu, ev aldık. Ev aldık derken pat diye olmadı. Sayısını hatırlamadığım kadar çok ev gezdik. Ve bu ev gezmeleri inanılmaz vaktini alıyor insanın. Bilmezdim şimdi öğrenmiş oldum. Haa bi de AÇEV'deki derslerimi unutmamak lazım. Haftanın 4 günü 3 saat şeklinde verdim okuma-yazma derslerini. Sabahları yemek vs. yapıp öğlen derse gidiyordum. Akşamüstü 4 gibi ders çıkışı oğlumun kreşine gidip onu alıyor sonra da eve dönüyordum. Bu arada arabamın olmadığını, bu başka başka semtlerdeki yerlere dolmuşla gittiğimide söylemeden edemeyeceğim. Akşamüstü eve gelince de pilim bitmiş olduğundan bloguma tarif ekleyecek gücü arasam da bulamıyordum. Taşındık demiştim ya, işte bu yoğunluğun derslerin falan tam ortasında taşındık. Günlerce evdeki kitapları, dvdleri, cdleri, yastıkları, yorganları ve kıyafetleri paketlemekle uğraştım. Ne kadar yorulduğumu burada mevcut kelimelerle anlatmaya çalışmayacağım bile... Bir de bünye alışık değil. Belki kimileriniz ''ben tam gün çalışıyorum, sen ne diyorsun'' diyebilir. Haklıdır. Ben sakin sakin evde dvd izleyen, pineklemeyi seven, aheste ve gezmeyi sevmeyen biri olarak malesef çok yoruldum. Ve sonra taşınma günü geldi tabii.. Taşındık ama taşınmakla bitmiyor işler. Yerleşmek bambaşka bir şey çünkü. Kursumun bitmesine yakın tüm yerleşme işleri de tarafımdan bitirildi. Sonra kursum bitti. Bir hafta sonra ben fena halde hasta oldum, iki hafta sürdü. Geçen hafta iyileştim ve şimdi buradayım.

Bundan sonra böyle aralar vermemeye çalışacağım. Hatta boş zamanlarımda, resimleri olan yemeklerin yazılarını yazayım saklayayım diyorum. Ama kendime bu konuda malesef güvenmiyorum, yazmazmışım gibime geliyor.

Yazıyı tarife bağlama çabalarına girip laf kalabalığı yapmadan tarifi vermek istiyorum. Dün akşam evimizi görmeye gelen arkadaşlarımıza yapmıştım. İlk defa denedim. Tarif Lezzet Mutfağın'dan . Vallahi güzel oldu..

Sevgiler ve İyi haftalar herkese..

Malzemeler:

1 paket tuzsuz etimek

2 su bardağı şeker

2,5 su bardağı su

Krema için:

2 yemek kaşığı nişasta

1 yemek kaşığı un

5 yemek kaşığı şeker

1 litre süt

2 paket krem şanti

2 bardak süt ( soğuk )

Yapılışı:

İlk olarak etimekleri tek sıra halinde bir borcama diziyoruz. Bir teflon tavada şekeri biraz yakarak rengini koyulaştırıyoruz. Rengi kahveye dönen şekerin üstüne 2,5 bardak suyu döküyoruz. Suyu döktüğümüzde şeker taş gidi sertleşiyor. Sakın olmadı bu demeyin, çünkü su ısındıkca şeker eriyor. Hazırladığımız şerbeti sıcak sıcak etimeklerin üzerine döküyoruz. Zaten hemen etimekler şerbeti emiyor. Bu arada kremasını hazırlayıp onuda daha sıcakken borcamımıza döküyoruz. Soğuyunca buzdolabuna kaldırıyoruz. Ben 1 gece beklettim çok güzel oldu. Ertesi gün üzerine krem şantisini hazırlayıp sürdüm ve fıstıkla süsledim. 2 saat de böyle bekledi. Güzel leziz bir tatlı oldu. Bir de kolay ki sormayın :)

Not: Bir daha yaptığımda 2 kat etimekle denemeyi düşünüyorum. Ya da krema miktarını azaltacağım. Deneyimlerimi buraya aktarırım. Ama gene de çok güzel, serin ve lezzetliydi.

Nerden Başlasam? Nasıl anlatsam?

2009-06-05T23:39:00.000-07:00

Nerden başlasam? Nasıl anlatsam?

Dün akşam NTV' de bir belgesel izledim. Adı Home (Yuva). Gerçek evimizden yani dünyamızdan bahsediyor. Çok güzel hazırlamışlar, lafla değil görsel anlatmışlar dünyamızdaki değişimi.. Zaten şimdiye kadar o kadar çok şey söylendi ki, görmek daha etkili olabilir diye düşünüyorum. Çevre, karbon salınımı, sera etkisi, Kyoto gibi kelimeleri sürekli duyup artık bunlara karşı kendilerini uyuşturanlar için bir de görsünler diyerek yola çıkılmış olabilir. Belki ''bir belgesel izledim, hayatım değişti'' der birileri. Çok mu ütopik düşünüyorum acaba?

Belgeselin sonunda bir mesaj vardı, çok netti. KARAMSAR OLMAK İÇİN ÇOK GEÇ. Ne kadar anlamlı ve kısa bir mesaj. Hani unutulacak türden değil. Ah ah vah vah dönemini geçeli çok olmuş aslında, acil önlem şart. Hükümetlerin sorunu çözmesini beklemek malesef çocukça bir beklenti gibi geliyor bana. Çünkü beklemek için de geç kalınmış bir dönemdeyiz. Değişime kendi hayatımızdan başlamak daha anlamlı bence. Şimdi neler yapacağımızı sıralamak istemiyorum. İnternette o kadar çok kaynak var ki. Ama bir kurtarıcı gelmesini beklemeden hareket etmeye başlamak lazım. Çünkü o kurtarıcılar, benim küçük oğlumun izlediği çizgi filmlerde görülüyorlar sadece. Gerçek hayattaysa malesef süper kahramanlar yok. Varsa da o kahramanlar, plastik torba kullanmayı rededen, pilleri biriktirip pil atık kutularına atan ya da suyunu daha dikkatli kullananlar olsa gerek.

Geri dönüşü imkansız bir dönemde değiliz ama girmek üzereyiz. Hiç dikkat ettiniz mi, çevrenin geleceğiyle ilgili verilen tarihlere.. 10 yıl önce torunlarımıza yaşanacak bir dünya bırakalım falan diye ediyorduk sohbetlerimizi. Fakat 2015'ten en geç 2030'dan bahsediyor bilimadamları artık. Torunları bırakın, susuz kalacak olan, iklimsel felaketler yaşayacak olan, yerinden yurdundan açlık yüzünden göç etmek zorunda kalacak olan bizim kuşak. Tüm bunlar bizim gözlerimiz açıkken olacak.

Bu yazıyı çok uzatmak istemiyorum. Ama en üzüldüğüm şeyi sizinle paylaşıp öyle bitirmek istiyorum sözümü. Dünyada 1 milyardan fazla insan temiz suya erişemiyor. Suları yok, susuzluk çekiyorlar ve bu yüzden ölüyorlar. Ve biz temiz içilebilir suları tuvaletlerimize döküyoruz. Dün gece bu aklıma geldi belgesel bitince. O kadar rahatsız oldum ki anlatamam. Neyse izlemeyenler lütfen izlesin. NTV Yuva belgeselini daha verecektir.

Bu konuda sizleri rahatsız ettiysem ne mutlu bana. Siz de çevrenizdikleri rahatsız edin lütfen.

Daha çok bilgi için:

http://www.greenpeace.org/turkey/

http://www.milliyet.com.tr/2007/03/31/yasam/yas05.html

1. Yıl Olmuş Ama Haberim Olmamış :)

2009-05-22T05:23:00.001-07:00

İnanamıyorum ama unutmuşum..Az önce farkettim. Meğer blogumun yayına başlamasının üzerinden 1 yıl geçmiş. Ben bunu özel bir tarif deneyerek falan kutlamak istiyordum aslında. Ama yoğunluktan mıdır nedir unutmuşum...
İşte birinci yılı devirmiş oldum. Nice yıllar diliyorum kendime..
Uzun süredir yeni bir tarif ekleyemediğim farkındayım.. En kısa zamanda diyorum.. Sevgiler herkese :)

Tortilla Böreği

2009-04-02T01:01:00.000-07:00

Gene istediğim sıklıkta tarif ekleyemiyorum ama eskisine göre daha sık ilgileniyorum blogumla. Bu tarifi aslında 1 ay önce falan yapmıştım. Bu da öylesine doğaçlama yollarla çıkan bir tarif. Bende ''birşey yapsam da yesem düşüncesi'' beynimde yer ettiği an çıkıyor böyle tarifler. Bu yaptığım hoşuma gitti, bir de pratik ki sormayın... Tarif aşağıda, herkese iyi bir haftasonu diliyorum.

Malzemeler:

4 tane tortilla ekmeği

1 yumurta

sıvı yağ

biraz süt ya da yoğurt

Kaşar ve pastırma ( evde olan hangi malzeme varsa iç olarak kullanılabilir)

Yapılışı:

Teflon tavamızı yağlayıp ilk tortilla ekmeğini tavaya koyarız. Üzerine yumurta, sıvıyağ ve süt le hazırladığımız sosla ıslatırız. Tekrar üzerine tortilla ekmeği koyup, hazırladığımız iç malzemesini ekmeğin her tarafına yayarız. İlk başta yaptığımız işlemleri tekrarlayıp tavamızın ağzını kapatırız. Kısık ateşte alt kısım kızarana kadar pişiririz. Daha sonra böreğimizi ters çevirip diğer yüzünüde pişiririz. Hepsi bu. Kolaymış değil mi? Bir çeşit tava böreği aslında.

Muffin Krep

2009-03-23T00:21:00.000-07:00

Uzun süredir blogumla pek ilgilenemediğim farkındayım. Ama şu sıralar ''zaman yönetimi'' konusunda başarısız dönem geçiriyorum. Hiçbir şeyi yetiştiremiyorum. Haftanın dört günü okuma yazma kursuna gidiyorum. Aslında çok vaktimi almıyor. Sadece 13.00 la 16.00 arası dersim var. Fakat daha önceleri zamanı kullanma açısından pek rahat olan ben, şimdilerde hiçbir şeye yetişemeden yaşıyorum. Yani anlamıyorum aslında, organize olmak konusunda hep kendimi başarılı falan görürdüm. Şimdiyse organize olmaya giden yolda ağır aksak, tökezleyerek ilerliyorum.

Bunları neden anlattığıma gelince, artık silkinip kendime gelme kararı verdim. Umarım bundan sonra kendime, oğluma, evime ve bloguma daha fazla zaman ayırabilirim.

Alttaki tarifi bu haftasonu kahvaltı için hazırladım. Tamamen uydurma :) Öylesine yani... İşin aslı krep yapacaktım, ama krep gibi olsun ama daha değişik görünsün istedim. Aşağıdaki tarif çıktı ortaya. Ben beğendim, ev halkı beğendi. Sizin beğeninize sunuyorum şimdi de.

Malzemeler:

Yumurta
Süt
Un
Kaşar peyniri ( istenilen herhangi bir peynir de olabilir)
Sosis ( sucukta olabilir sanırım )
Zeytin

Yapılışı:

Krep için yumurta, süt, un karıştırılarak cıvık bir karışım elde edilir. İçine küp küp kesilmiş kaşar peyniri parçaları ve gene küp küp doğranan sosisler ve zeytin eklenir. Minik Muffin kalıplarına dökülür ve 170-180 derece fırında üzerleri kızarana kadar pişirilir. Benim kalıplarım silikon olduğu için yapışma derdi olmadı. Önceden ısıtılmış fırında pişirdim ben. Çok güzel kabardı, afiyetle yendi.

Yalancı Tavuk Göğsü

2009-03-10T09:14:00.000-07:00

Sanırım bir aydan fazla oldu yazmayalı, blogları dolaşmayalı. Son postumun tarihine bakmak lazım. Ama yazmaya başlamışken geri dönüp son posta bakmaya bile üşenir haldeyim. Bahar yorgunluğu bu üşengeç ruh halimin sorumlusu. Ama sadece üşengeçlikten değil bloguma bile uğrayamamam. Şu bahsettiğim son postta yazan konuyla alakalı aslında.

Müjdemi vereyim artık. Bende bir okuma yazma sınıfı açtım sonunda. 18 Öğrencim var. Haftanın 4 günü onlarlayım. Her gün 3 saat ders yapıyoruz. Benle yaşıt öğrencimde var 60 yaşında da... Hepsini çok sevdim, herbirinin ayrı bir hikayesi var. Mayısın ilk haftası bitecek kursum. Umarım gelecek senede sınıf açabilirim. Öğrenci bulmak biraz daha fazla emek gerektiriyor. Saha çalışması yapmak lazım mesela. Neyse, kısaca gelemeyişimin, bir selam veremeyişimin nedeni budur.

Tarifse sürekli yaptığım bir sütlü tatlı. Ne zamandır eklemek istiyordum aslında. Ben çok seviyorum tadını. Hem kolay, hem yapımı kısa sürüyor, hem de hafif. İşte tarif.

Malzemeler:

1 lt süt

2,5 çay bardağı un

1 su bardağı şeker

2 paket vanilya

1 paket kakaolu bisküvi

damla sakızı

Yapılışı:

Süt, un, şeker ve ezilmiş damla sakızı bir tencereye konur. Karıştırılarak muhallebi olana kadar pişirilir. Ocaktan alınıp, vanilyalar eklenerek pürüzsüz bir kıvam alıncaya kadar el blendırıyla çırpılır. Kakaolu bisküvi rondoda çekilir ve bir fırın tepsisine yayılır. Üzerine hazırlanan muhallebi dökülerek, ılıdıktan sonra buzdolabına konur. 2-3 saat soğuması beklenir. Tepsideki muhallebi bıcakla kare olacak şekilde kesilir. Bir spatula yardımıyla bu kareler ikiye katlanarak tabaklara konur ve servis yapılır.

Gönüllü Olmak...

2009-01-18T04:33:00.000-08:00

AÇEV'in resmi sitesinden aldığım bir yazıyı sizlerle paylaşmak istiyorum. Nerden çıktı şimdi bu diyenler olabilir. Ama ''gönüllülük kavramı, gönüllü olmak'' o kadar güzel anlatılmış ki bu yazıda, ben de sizlerle paylaşmak istedim.

Geçen 2 hafta boyunca bende AÇEV'in Eğitici Eğitimi Seminerine katıldım. Yarın sınavımız var, çocuklar gibi sınav telaşına düştüm,harıl harıl ders çalışıyorum :)

2 hafta boyunca beni , elimde notlarla, kitaplarla bir yerlere gidip geldiğimi gören komşu, esnaf ve arkadaşlar ne yaptığımı merak edip sordular. Bende üşenmedim uzun uzun anlattım AÇEV'i, okuma yazma öğretmek için seminere gittiğimi. Ve ne acıdır ki, destekleyici bir yanıt almadım hiçbirisinden. Genelde, para almadan mı yapacacaksın, eh evde oturmaktan iyidir hadi bakalım, aman uğraşması güçtür şimdi okuma yazma bilmeyenlerle gibi tepkilerle karşılaştım. Ben böyle düşünmemiştim biliyor musunuz, hayal kırıklığımı tahmin bile edemezsiniz.Zaten,ben insanlar beni takdir etsin diye başlamadım bu işe ama bu kadarını beklemiyordum. Anlaşılamamak o kadar kötü bir duygu ki, insan ne yapacağını bilemiyor. Ve anladım ki ''gönüllülük kavramından'' haberi olmayan ya da üzerinde hiç düşünmemiş büyük bir çoğunluğumuz var.

Bu yazıyı işte bu nedenle sizlerle paylaşmak istiyorum. Herşeye rağmen ben herkese gene de sevgilerimi gönderiyorum..

BEN BİR GÖNÜLLÜYÜM...

İçinde “gönül” kelimesi geçen ne çok söz vardır: Gönül koymak, gönül bağı, gönül borcu, gönülsüz, gönül çelen... Ama galiba en güzeli “gönüllü”.... Sözlük anlamı, bir işi yapmayı hiç bir yükümü yokken isteyerek üstlenen. Ben bir gönüllüyüm! Ne mutlu bana! Bugüne kadar sahip olduğum sıfatların içinde içimi en çok ısıtan, beni en çok mutlu eden, gururla her zaman ve her ortamda söyleyebileceğim sıfatım. Ben bir gönüllüyüm! Küçücük yüreğimi, inanamayacağım kadar büyütüp güzellikle, paylaşımla, dostlukla, emekle, sabırla dolduran duygu...

Her şey, 8 Eylül 2002 günü, yani Dünya Okuma Yazma Günün’nde Radikal’de yayımlanan “Okumaz-yazmaz’ımız çok“ başlıklı haberi okumakla başladı. Haberde Türkiye’deki vahim okumaz-yazmaz istatistiklerinin yanında, gönüllü okuma yazma kursları açan sivil toplum örgütü Anne Çocuk Eğitim Vakfı (AÇEV) tanıtılıyordu. Haberin altında da vakfın telefonu. “Neden ben de bu gönüllülerden biri olup, becerebildiğim kadarıyla okuma yazma öğretip küçücük bir ışık olmayayım?” diye kendimi sorgularken elim telefona gitti. Gazetedeki haber üzerine aradığımı söyleyince, karşımda çok hoş bir ses bir çırpıda bana İşlevsel Yetişkin Okuryazarlığı Programı (İYOP)’dan bahsetti. “Gelin tanışalım, siz de gönüllü öğreticimiz olun deyince heyecenlandım. "Gönüllü öğretici” olabilmek için 2 ay kadar beklemem gerekiyordu. Nihayet Aralık ayı sonunda tanışma, Ocak ayı başında da vakfın düzenlediği 3 haftalık yoğun bir “Gönüllü Okuma Yazma Öğreticiliği” kursu. Her gün Avcılar-Beşiktaş arası toplam 6 araç değiştirerek büyük bir heyecanla gidip gelmeler. 20 ile 65 yaş arası değişik kültür ve sosyal yapıdan 70 kadar insanın biraraya geldiği sınıflar. Herkeste aynı heves ve heyecan. Sosyal sorumluluk bilinci gelişmiş insanlarla biraraya gelip güzel bir amaç için çaba harcamak ne güzel. Akademisyenler ve Vakıf yetkilileri tarafından hazırlanmış ders programında ağırlıklı olarak eğitim vereceğimiz insanları anlamaya yönelik aktiviteler. Hele, hiç bir şey ifade etmeyen sembolleri çözüp cümle kurmamızı istediklerinde yaşadığım “çaresizlik” duygusunu ömrümce unutmayacağım. Bu duyguyu kurs öğretmenimle paylaştığımda, “Bizim de sizlere yaşatmak istediğimiz tam olarak buydu. Çünkü bizim yaşamımızın her anında ve her ortamında var olan harfler, yazılar kursa başlayan bir çok okumaz yazmaz için sadece bir işaret olacaktır. Onların kursa başlarken neler hissedeceğini bire bir yaşamanızı istedik” dedi. Kursun bitiminde sınav ve zar zor ulaştığımız karlı bir İstanbul gününde Beşiktaş Halk Eğitim Merkezi’nde sertifika töreni. Üniversiteyi bitirip diplomamı aldığımda bile bu denli heyecanlanmamıştım. Buraya kadar her şey gayet güzel. Asıl zorluk bundan sonra başlıyor. Uygun kurs yeri ve yeterli sayıda kursiyer bulmak meğer işin en zor tarafıymış. Vakıftaki danışmanım Sevgi Hanım ile Şubat ve Mart aylarındaki kar ve yağmurda marketlere, bakkallara, okullara tanıtım yazısı asmak, sokakta rastlaştığımız herkese kursu anlatmak, ilk deneyimini yaşayan biri için bir hayli zor. Hele mahalle pazarlarının girişinde atkı ve bereyle sarındığım için, kadın mı erkek mi olduğumu anlamak amacıyla konuştuğum kadınların bana dikkatli baktıkları günleri unutmayacağım. Pes etmeler, “yok bu iş olmayacak” demeler... Ama oldu. Kurs yeri de bulduk, kursiyer de. Sonuçta büyük gün geldi çattı: 21 Mart’ta başladı kursumuz. Borusan İlköğretim Okulu’nun bize sınıf verebildiği saatlerde (15:00-18:0 arası) kursumuz başladı. İlk gün heyecandan ellerimi nereye koyacağımı bilemedim. Bankacılık yaptığım 14 yıl boyunca (ha bu arada 2001’de, batan bankalardan birinde gemiyi en önce terkedenlerden biri, yani işsiz bankacı olduğumu söylemeyi unutmuşum.) binlerce insanla muhatap oldum ama hiç bu kadar heyecanlanmadım. İlk şok, kullanacakları kitabı tanıtırken “sonraki sayfayı açın” dediğimde kursiyerlerden birinin ısrarla önceki sayfayı açmaya çalışması oldu. “Önceki” ile “sonraki” arasındaki farkın fark edilememesi... Derken, hergün sınıf mevcudundan eksilmeler ve yeni kayıtlar, ilk haftada sağlık sorunları nedeniyle ayrılan 3 kişi. Bula bula bu zamanımı buldu bu sorunlar! Yapılabilecek bir şey yok. 14-69 yaş arası, ağırlıklı olarak evli ve çoğu 4-5 çocuklu, Türkiye’nin değişik yörelerinden gelip Avcılar’a yerleşmiş hanımlar. Bir kaç gün sonra, bir kaçının yakın bir okuldaki 2. kademe (ilkokula denklik diploması veren) kursu bırakıp geldiklerini öğreniyorum. Sorguladıkça, okuma yazma belgesi aldıkları halde okumayı yazmayı tamamen sökemediklerini anlıyorum. Maksat okur-yazar sayımızı (kayıtlarda!) artırmak! Şaşırma Yadigar, burası Türkiye! Evlerine geri gönderecek halim yok! Haydi buyrun devam edin... Dört çocuğuda üniversite bitirmiş eli kalem tutamayan hanımdan, kursa başlayana kadar evden tek başına dışarı çıkmamış 26 yaşındaki genç kızıma; “ödevime yardm eder misin” diye 23 yaşındaki sözüm ona okumuş ama aslında “cahil” kalmış oğlundan yardım istediğinde “git başımdan televizyon seyrediyorum, bu yaştan sonra sana ne gerek okuma yazma” diye yanıt alan anneden (iyi ki o anda yanlarında değilmişim!) kursun en yaşlısı (69) yaşında olmasına rağmen, en çabuk algılayan, en heyecanlı ve evde en çok ders çalışan Karadeniz’li Fatma Hanım’a (ki en büyük şoklarımdan birini de bu kursiyerimin, fiilleri öğrenmeye başladığımız gün “serdim” kelimesini “serdum” olarak yazdığını görünce yaşamıştım. Panik halinde danışmanımı arayıp durumu iletince, “konuştukları şiveyle yazanlar için yapabileceğimiz fazla bir şey yok çünkü değişmiyorlar” diye yanıt alıp kısmen rahatlamıştım. Bu kez de kursiyerim kendisi strese girip düzeltmeye çalıştıysada bu pek mümkün olmadı); okuma yazmanın yanında el becerilerini geliştirmek için kitaptaki soba resmi çizmesi gereken kutuya “soba çizmeyi beceremedim, ben de kutu boş kalmasın diye saat çizdim” diyen yaratıcı kursiyerime; 15 gün boyunca her gün, “sınavımız ayın 13’ünde, törenimiz de 16’sında dediğim halde hem sınavı hem de töreni 13’ünde zannedip hazırlıklı gelen kursiyerime kadar değişik özelliklere sahip bir sınıfım vardı. Gelişme gösterdikleri zaman duyduğum sevincin yanında, karamsarlığa düşüp “ben bu işi beceremiyorum galiba” dediğim de çok oldu. Fakat her defasında kendi kendimi motive edip en çok ihtiyacım olan şeyin sabır olduğunu düşünerek ve sıkıntımı Sevgi Hanım’la paylaşarak devam ettim. Ders bitip de eve döndüğüm akşamlar yaşadığım “savaştan çıkmışlık” halini, zihinsel ve fiziksel yorgunluğumu kursiyerlerimin bana gösterdikleri inanılmaz güzel sevgiyle aşmaya çalıştım. Bir süre sonra, eve varır varmaz bir sonraki dersin planını hazırlamadan yemek bile yemediğimi farkedince “işte bu” dedim kendi kendime. Diğer gönüllü arkadaşlarla deneyim ve duygularımızı paylaştığımız toplantılar da rahatlamama sebep oldu. Çünkü benzer soruları benzer şaşkınlıkları ve duygusallıkları yaşıyorduk. Kursun asıl haz veren yanı da öğrendiklerini hayata geçirdikleri zaman başladı. Fatma Hanım bana yazdığı mektupta aynen şunları söylüyordu: “Cuma gününden beri çok mutluyum. Postaneye gittim numaramı okudum paramı gönderdim çok sağol çok emek sarfettin” Bir kez daha “işte bu!” Sıcakların bastırmasıyla rehavete kapılmak yerine ders sayımızı artırıp son sürat devam ettik ve 13 Haziran’da sınavımızı yaptık. En “savaştan çıkmışlık” halini yaşadığım o gün “yok artık, ben bittim! Yakın zamanda bir daha kurs murs veremem” dediysem de inanmayın çünkü 16 Haziran’da yaptığımız kutlama törenimizde bu fikrimden vazgeçtim. Hepsi özene bezene giyinmiş, ikramlıklarını alıp gelmişlerdi. Belki de bir çoğu ilk defa (düğünleri dışında) kendileri için düzenlenen bir törene katılıyor, “önemsenmenin”, “adam yerine konulmanın” keyfini yaşıyorlardı. Ve yine belki de, birlikte çektirdiğimiz fotoğraflar, albümlerinin başköşelerinde, yaşamlarının en önemli anlarından biri olarak yerlerini alacaktır. Törendeki konuşmalar sırasında, Türk filmi seyrederken ağlayan ben ağlamaz mıyım? Hem de zırıl zırıl!

Değişik nedenlerle okula gidememiş/gönderilmemiş ve şimdiye kadar başkaları için yaşamış; çocuk doğurmak, büyütmek, yemek yapmak, ev temizlemek dışında pek fazla sorumluluk verilmemiş; dolayısıyla da çevrelerine, olaylara, insanlara eleştirel bir bakış açısıyla yaklaşmamış kursiyerlerimin bir çoğu eminim ve umuyorum ki bundan sonra çevrelerine daha farklı bir gözle bakacaklar, “kendileri” için bir şeyler yapmaya çaba harcayacaklardır. Ben de kendi adıma, paylaşımı, dostluğu, vefayı, sabrı, emeği sonuna kadar yaşamış olmanın sarhoşluğuyla, ilgi duyanları “gönüllü” olmaya davet ediyorum. Küçücük yüreklerini büyütmek, sevgilerini, emeklerini paylaşmak için.

Yadigar YAŞAR, AÇEV Gönüllü Okuma Yazma Eğiticisi

Çukurova 2. Kitap Fuarı 10-18 Ocak 2009

2009-01-09T09:50:00.000-08:00

Yarın Çukurova 2. Kitap Fuarı TÜYAP Adana Uluslararası Fuar ve Kongre Merkez’inde açılıyor. Belki haberi olmayanlar vardır diye bloğuma yazmak istedim. Sanırım ben pazar günü gideceğim fuara, bir sürü kitap almayı istiyorum. Özellikle oğluma değişik kitaplar bakacağım. Çünkü Adana çocuk kitapları konusunda pek kısıtlı. Unutmadan fuar boyunca çeşitli söyleşiler olacak. Ayrıca fuarın onur konuğu, Adana doğumlu yazarımız Muzaffer İzgü. 10-14 Ocak tarihlerinde fuarda olacak, söyleşiler yapacak ve kitaplarını imzalayacak.

Ayrıca fuar 9 gün boyunca şair, yazar ve akademisyenler olmak üzere bir çok kişiyi konuk edecek. Bunlardan bazıları Doğan Hızlan, Füruzan, Zeynep Oral, Mahmut Makal, Talip Apaydın, Ataol Behramoğlu, Sennur Sezer, Alev Coşkun, Sevgi Özel, Mine G. Kırıkkanat, Deniz Kavukçuoğlu, Banu Avar, Mustafa Balbay, Server Tanilli, Şükrü Erbaş, Tarık Günersel, Özcan Karabulut, Haluk Gerger, Eugene Schoulgin…

Buraya tıklarsanız ayrıntılı etkinlik programına ulaşabilirsiniz. Fuarda görüşmek dileğiyle.

Fotoğraf Yarışması

2009-01-03T13:31:00.000-08:00

Anadolu Hayat Emekliliğin düzenlediği fotoğraf yarışması çarptı gözüme..

Ayrıntılar burada: Kadın Gözüyle Hayattan Kareler '09

2008-12-31T23:58:00.000-08:00

YENİ YILINIZI KUTLAMAM İÇİN TIKLAYIN.

Yılbaşı Kurabiyeleri

2008-12-30T23:14:00.000-08:00

Veee final... Geldik 2008'in son gününe. Ben memnundum aslında 2008'den. Güzel geçen bir yıl oldu benim ve ailem için. Yeni şeyler yaşadık, güzel değişiklikler oldu hayatımızda. Mesela minik oğlum kreşe başladı bu yıl. Başlarda biraz sancılı bir dönemdi onun için ama şimdi alıştı ve çok mutlu. Haa unutmadan annem taşındı taaa Bandırma'dan buraya. Hala evine, yeni şehrine alışmaya çalışıyor ama torununa yakın olmak herşeyi kolaylaştırıyor onun için. Eşimde işi acısından önemli gelişmeler kaydetti 2008'de. Bana gelince, kişisel olarak çok büyük değişiklikler yaşamadım, ama sağlıklı ve mutlu bir yıldı benim için de. Bu arada blogumu da 2008 de yayınlamaya başladım. Sizlerle 2008'de tanıştım. Daha ne olsun dimi :)

Kısaca 2008'le pek bir alıp veremediğim yok, hep güzel anılarla anacağım bu seneyi. 2009 ne getirir bilinmez, ama ben, hepimiz için önce sağlık getirmesini diliyorum. Sevdiklerimizle birlikte mutlu mutlu geçecek bir yıl diliyorum hepimize. Yeni yılınız kutlu olsun.

Gelelim tarife. Ege'nin sınıfı için, bizzat Ege tarafından süslenmiş Yılbaşı kurabiyeleri var sırada. Dün oğlum okuldayken hazırladığım kurabiyeleri, Ege okuldan geldikten sonra birlikte süsledik. Hatta Ege iki süsledi bir yedi :) Dün migrostan da yılbaşı temalı, üzerinde geyik olan çok şirin bir tabak almıştım, onun içine dizdik, paketledik. Süsleme işinden pek keyif aldı oğlum. Erimiş çikolatanın içine kurabiyeleri batırıp batırıp yedi. Minik elleriyle süsleme şekerlerini kurabiyelere serpti.

Tarifi Selin Çağlaya'nın sitesinden aldım. Daha öncede yapmıştım ama bu daha güzel oldu. Tarifte 2,5 bardak un yazıyordu. Bana 2 bardak un tam yetti. Kıtır kıtır, ağızda dağılan acayip güzel bir kurabiye oldu. Yani içinde 250 gr tereyağ olmasa hergün yapardım :) Neyse bu yılbaşı kurabiyesi olduğundan tereyağına takılmamak lazım.

Malzemeler:

250 gr. yumuşak tereyağı

1 su bardağı pudra şekeri
1 su bardağı buğday ya da patates nişastası (ben buğday nişastası kullandım)
1 yumurta
1 paket vanilya
1 paket kabartma tozu
1 tatlı kaşığı tarçın

2,5 su bardağı un

Yapılışı:

Oda sıcaklığındaki minik parçalara böldüğünüz tereyağının içine un dışındaki tüm malzemeleri koyuyorsunuz. İster elinizle ister tahta kaşıkla tüm malzemeleri karıştırıyorsunuz. Ben elimle yaptım bu işi, kaşık bana zor geldi. Koyu krema kıvamında bir karışım elde ediyorsunuz. Sonra Azar azar ununu ilave ediyorsunuz. Çok sert olmayan, parmağınızla bastırdığınızda parmağınızın izi kalan bir hamur elde etmeniz gerekiyor. Dediğim gibi tarifte 2,5 bardak yazıyor ama bana 2 bardak un yetti. Daha sonra tezgahı hafif unlayarak hamurunuzu çok da fazla inceltmeden açıp, kurabiye kalıplarıyla kesiyorsunuz. Yağlı kağıt serili tepsiye dizip, önceden ısıtılmış 175 derecelik fırında pişiyorsunuz. Üzerleri kızarmadan almanız gerekiyor. Hatta başında durun çok cabuk pişiyorlar. Fırından ilk çıktığında yumuşak hatta pişmemiş gibi görünselerde, soğuyunca muhteşem oluyorlar.

Süsleme kısmıysa hayalgücünüze kalmış. Ben aldığım çikolataları benmari usulü eritip Ege'nin önine koydum. Biz çikolataya batırdık sonrada üzerine pasta süslemesi için satılan şekerlemelerden serptik. Bir kısmınıda, külah yaptığımız yağlı kağıdın içine doldurduğumuz, çikolataları sıkarak süsledik. Ama sade olarak da tatları harika..

Herkese sevgiler.

Paçanga Böreği

2008-12-24T05:30:00.000-08:00

Ne kadar süredir yazmadığımı ben bile unuttum. Genelde vaktim olmadı, vaktim olduğunda da benim canım yazı falan yazmak istemedi. Bu şekilde bir kaç hafta ara vermiş oldum.

Geçtiğimiz haftasonu 12 yetişkinden ve 4 çocuktan oluşan bir arkadaş topluluğunu ağırladım. Açık büfemsi içkili bir toplantı olduğundan, yemekten ziyade meze ve sıcak-soğuk aperatiflerden oluşan bir sofra hazırladım. Bu arkadaşlarımızla, her ay birimizin evinde olmak üzere düzenli olarak görüşüyoruz. Bu ay sıra bizdeydi ve çok eğlenceli bir akşam geçirdik. Üstelik pek te yorulmadım. Bunun nedeni hazırlıklarımın bir kısmını daha önceden hazırlamış olmamdı sanırım. Yemek yerine meze hazırlamak gerekince, önceden yapıp derin dondurucuya koyma lüksü oluyor neyseki insanın. Bir de hem annem hem de kayınvalidem, lojistik destek verince yorulmadan atlattım bu geceyi. Eğlendiğim güldüğüm anlar da yanıma kar kaldı :)

Lafı fazla uzatmadan yaptıklarımı listeleyeyim. Yavaş yavaş tariflerini de eklemeye çalışacağım.

İçli köfte (Kayınvalidem tarafından hazırlandı)

Zeytinyaplı biber dolması ( Annem hazırladı)

Lahmacun (İç malzemesi tarafımdan hazırlandı, dışarıda pişirtildi)

Paçanga Böreği

Humus

Közlenmiş Kırmızı Biber salatası

Kereviz Salatası

Makarna Salatası

Çoban Salatası

Ayva Tatlısı

Yalancı Tavukgöğsü

Kısaca yedik yedik yedik....

Ben diyorum ki önce paçanga böreğinin tarifiyle başlayayım. Gerisini de umarım üşenmem de kısa zamanda eklerim. Ama bir işe başlayınca sonu gelir diye düşünüyorum ve börek tarifiyle açılışı yapıyorum.

Malzemeler:

Yufka

Pastırma ( küçük doğranmış)

Kaşar ( ben kaşar ve örgü peynir kullandım)

sıvıyağ

yumurta

galeta unu

Yapılışı:

Yufkaları 8 eşit üçgene bölerek hazırlıyoruz. Pastırmaları bir tavada az sıvıyağ ekleyerek biraz pişiriyoruz. Tavadan alıp soğumasını beklediğimiz pastırmaları ve rendelediğimiz peynirlerle karıştırıyoruz. Bir parça yufka alıp, fırçayla üstüne sıvıyağ sürüp, geniş kısmına pastırmalı içten koyup 2 parmak kalınlığında sarıyoruz.

Bu aşamada isterseniz tavaya sıvıyağ koyup böreklerinizi kızartabilirsiniz. Ben hafif olması fırında pişirdim böreklerimi. Yağladığım fırın tepsime, önce yumurtaya sonra galeta ununa buladığım börekleri dizdim. 180 derecede galeta unu kızarana kadar pişirdim. Dışı çıtır içi yumuşacık böreklerim oldu. (Börekleri yumurta ve galeta ununa bulamadanda fırında pişirebilirsiniz.)

2008-12-07T21:36:00.000-08:00

İYİ BAYRAMLAR...

Balık Köftesi

2008-12-04T22:51:00.000-08:00

Geçen akşam fırında levrek yapmıştım. Balıklar biraz büyükçeydi. Bende artan balıkların kılçıklarını ayıklayıp buzdolabına koymuştum. Aslında amacım balık çorbası yapmaktı. Sonra aklıma Home Tv'de gördüğüm bir tarif geldi. Biryerlere not etmiştim. Hemen tarifi buldum ve balık köftesi yapmaya karar vedim. Yapımı oldukça basit ve çok lezzetli. Ayrıca balık yemeyen çocuklar için de yapılabilir. Neyseki Ege'nin balıkla bir sorunu yok. Ama bu köfteyide pek beğendi. Yanında sos falan olunca da bayılır benimki zaten. Bir oturuşta 2 tane koca köfteyi yedi.

Denemenizde fayda var zarar yok derim. Ama kılçık ayıklama işi zor gelirse dil balığıylada yapılabilir sanırım.

Malzemeler:

İstediğiniz kadar balık eti

Balık miktarı kadar haşlanmış patates

Dereotu

Maydanoz

Süt

sıvıyağ

tuz

karabiber

Yapılışı:

Bende hazır pişmiş balık vardı. Ama sıfırdan yapacaklar balıklarını yağlı kağıda sarıp fırına atarak pişirebilirler. Balığı pişirirken yağ falan da koymaya gerek yok. Bir nevi buğlama oluyor.

Balıklar ayıklanırken dikkat edilmesi gereken tek şey, balık etlerini çok ufaltmadan ayıklamak.

Haşlanmış patateslerimizi ezip püre haline getirmek gerekiyor bu arada. Göz kararı süt, sıvıyağ,

tuz ve karabiber ekleyerek püremizi hazırlıyoruz. Hazırladığımız patates püresinin içine maydanoz ve dereotunu da koyup iyice karıştırıyoruz. Karıştırma işini balıkları eklemeden tamamlamak lazım. Sonra balık etlerimizi ekliyoruz. Patates püresi ve balıkları birbirine karıştırırken çok dikkat etmemiz lazım. Balık etlerini parçalamamaya özen göstererek bir kaşık yardımıyla, alt üst ede ede karıştırma işlemini tamamlıyoruz. En son elimize büyük parçalar alarak koca koca köfteler yapıyoruz. Tabii siz daha kibar köfteler de yapabilirsiniz :). Son olarak teflon tavaya koyduğumuz yağda una buladığımız köfteleri kızartıyoruz. Kızarttığımız köfteleri çevirirkende dikkat etmek gerekiyor. İçinde iri balık parçaları olduğundan, normal köfte gibi birbirine sıkıca bağlı bir dokusu olmuyor bu köftelerin. Bu yüzden çevirirken parçalanma ihtimaline karşı dikkatli olmak gerekiyor.

Orjinal tarifte balık birlikte yengeç eti de koyuyorlardı. Bulabilirseniz deneyebilirsiniz. Ben en son çocukluğumda Avşa Adasına gittiğimizde yemiştim pavurya.. Yıllardır yemedim, sanırım tadını unutmuşumdur.. Yediğimiz yengeç irisi pavuryaları da babam, eniştem yakalardı. Para falan vermezdik yani. Fiyatı nedir bilmiyorum ama sanırım pahalıdır. Ama ben sadece balık etiyle yaptım ve çok memnun kaldım.

Home Tv'de de yanına sos olarak mayonez ve hardalı karıştırıp koymuşlardı. Ben de yaptım, lezzetli oldu.

HERKESE İYİ BAYRAMLAR...

Kabak Tatlısı

2008-11-26T04:20:00.001-08:00

Kabak tatlısını annem çok sık yapardı. Ama özellikle yılbaşı yemeklerimizi kabak tatlısı yemeden bitirdiğimizi hatırlamıyorum. O zamanlar İstanbul'da oturuyorduk ve kar yağardı. Şimdi Adana'da yaşadığım için yıllardır (13 sene) malesef kar falan gördüğüm yok. Bu sebeple, bana kar yağan yılbaşı yemeklerini hatırlatan kabak tatlısıyla yetinmek zorundayım.

Kabak tatlımı yerkenki halimse bir başka hikaye :) Tatlıyı yerken lapa lapa yağan kar tanelerini düşünüyorum. Sonra birden, tatlıyla aramdaki ilişkinin komik olmaya başladığını farkedip, tatlının fotoğrafını çekip buzdolabına kaldırıyorum.

Benim gibi ''kar sever'' bir mizaca sahipseniz ve fazlaca yağmur yağan bir şehire demir atmışsanız, havalar soğumaya başladığı anda ruhunuzdaki kar taneleri zıplamaya başlar. Tüm benliğinizle kar görmek istersiniz, bunun için Tekir yaylasına ya da Pozantıya gitmeye de razısınızdır. Yeterki kar olsun, kardanadam olsun :)

Kısaca durum budur, tatlı yapılıp yenmiştir, hatta bitmiştir. Yenilirken de tarafımdan hayaller kurulmuştur..

Malzemeler:

1 kilo soyulup doğranmış kabak

1,5 kilo civarında şeker

İri dövülmüş çeviz

Yapılışı:

Bir çeşit reçel gibi yapılışı aslında. Kabakları bir tencereye koyup üzerlerine şekeri döküyoruz. Kabaklar sulanıncaya kadar bekletik ocağa alıyoruz. Ben akşam şekere yatırdığım kabakları sabah pişirdim. Piştikten sonra üzerine bolca çeviz serpip, soğuk olarak tüketiyoruz.

Şam Tatlısı

2008-11-20T07:26:00.000-08:00

Bu tatlıyı ben yapmadım. Görümcem, bizi ziyarete geldiği bir haftasonunda yapmıştı bu tatlıyı. Ben genelde şerbetli tatlıları yemeyi pek tercih etmem. Fakat şam tatlısının yeri bir başkadır bende. Öğrenciliğim de Adana'da geçmişti ve bu tatlıyla da bu şehirde tanışmıştım. Sokakta satılan şam tatlılarına bayılırdım. Hatta Duygu Cafe'nin oradaki kanalın başında ( bilen bilir) bir tatlıcı dururdu. Ondan sürekli şam tatlısı alır yerdim. Kısaca şam tatlısı bana her zaman öğrenciliğimi hatırlatıyor. Bu sebeple kalbimdeki ve midemdeki yeri başka :)

Sağolsun Necla ablam üşenmedi yaptı , bizde afiyetle yedik. Bende izleyip tarifini yazdım. Tarçın falanda seviyorsanız eminim beğenirsiniz. Ayrıca içinde yumurta yok. Ve sadece 1 kaşık sıvıyağ kullanıyorsunuz.

Tarif aşağıda. Herkese iyi bir haftasonu diliyorum.

Malzemeler:

3,5 bardak irmik
1 kaşık sıvıyağ
1 bardak ılık su
1 bardak toz şeker
1 tatlı kaşığı karbonat

Bu malzemelerin hepsi birbirine karıştırılır ve yoğurulur. Yarım saat kadar dinlenmeye bırakılır.Ayrı bir yerde 3 kaşık pekmez ve 3 kaşık su karıştırılır. Bu karışım tepsinin her tarafına sürülür.

İrmikli karışım 2 eşit parçaya ayrılır ve bir parça elimizle tepsinin altına yayılır. Üzerine 5-6 kaşık kadar tarçın serpilir. (Tarçını daha az serpebilir ya da çeviz gibi malzemelerde koyabilirsiniz arasına.)

İrmikli parçanın geri kalanını da bu tarçınlı katın üstüne yaymamız lazım. Ama işin püf noktası burada başlıyor. Hepsini tepsiye koyup yaymaya çalışırsak alttaki katlar bozulacağından, elimize irmikli hamurdan ufak parçalar alıp, elimizin içinde inceltip, yama yapar gibi tepsiye döşememiz gerekiyor bu noktada. Tüm parçalar bitince, elimizi biraz pekmezli suyla ıslatıp yama yama gözüken üst kısmı düzeltiyoruz. Fırında 180 derecede üzeri kızarana kadar pişiriyoruz.

Şerbet:
3 bardak su
3 bardak şeker

Kaynatıp soğumasını bekliyoruz. Tepsiyi fırından çıkarıp, henüz sıcakken üzerine soğumuş şerbetimizi döküyoruz.

Adana Buluşması

2008-11-14T07:53:00.000-08:00

Adana2da ikamet eden blogcularla biraraya gelsek ne güzel olur değilmi. İlk olarak bu düşüncemi İlkayla paylaştım. O da hemfikir benimle. Herkes buluşmalar düzenliyor. Bizde yapabiliriz bence :) Hatta Adana yağmurları bastırmadan yaparsak daha güzel olur.. Ben haber bekliyorum Adanadaki blogculardan, sonra gün ve yer kararlaştırırız.

Kaya Kurabiye- P.D.Ç.S Etkinliği 30

2008-11-14T04:26:00.000-08:00

Uzun zaman geçti tarif eklemeyeli. Nedense bilgisayarın başına uzun uzun oturamadım bir türlü. Bu kurabiyeyi de yazın ortasında yapmıştım. Ne zamandır eklemek istiyordum bloguma, bir türlü fırsat olmamıştı. Şimdi zamanıdır diyorum ve tarifini yazmadan sizi tarifin asıl sahiplerine yönlendirmek istiyorum. Ben mekanınız mutfaktan aldım . Ama asıl adres Portakal Ağacı. Ben yaparken yağ olarak mekanımız mutfakta yazdığı gibi sadece sıvıyağ kullandım.

İçindeki şeker oranı fazla olmayan ama içi üzüm ve ceviz dolu muhteşem bir kurabiye bence.

Herkese iyi bir haftasonu diliyorum.

Otlu Çevizli Erişte

2008-10-30T00:58:00.000-07:00

Bu tarif süper, acayip lezzetli.. En baştan söylemek istedim :) Aslında lezzet göreceli bir kavram ama beğenilmeyecek gibi de değil bu erişte. Benim damak tadıma tam uyduğunu söyleyebilirim.

Blogger'a erişim yasağı geldiğinde, önümde duran koca bir youtube örneği olduğundan, bloguma bu kadar kısa sürede kavuşacağımı düşünmüyordum. Ama neyseki yanıldım. Kapalı olduğumuz günlerde bu işe çok sinirlendiğimi itiraf etmeliyim. ''Nasıl bir ülke olduk, inanamıyorum artıık'' gibi düşünceler kafamda dönüp durdu. Bloguma kavuştum ama malesef bu düşüncelerim hala yerinde kaya gibi duruyor. Olan biten şeyleri artık hayretle izlemeye başladım, başladık. Yasaklayak, yok sayarak, korkutup gözdağı vererek hiç birşeyi halledemeyeceğimizi adım gibi biliyorum. En azından tarih bize yasakların insanları dürtüklediğini, organize olup daha girişimci olduğunu gösteriyor. Tarih derken çok uzak zamanlardan bahsetmiyorum, 2-3 ay öncesini düşünün mesela.. Ya da blog sahiplerini düşünelim. Sakin sakin evlerimizde, işimizde vakit geçirip, yaptığı tarifleri birbiriyle paylaşan insanlardık. Sonra yasakla birlikte kıpırdanmaya başladı herkes, arka kapılarından bloglarımıza ulaşıp memnuniyetsizliğimizi dile getirdik. Kendi aramızda ne yapsak, imzamı toplasak demeye başladık. Yapılan kampanyalara gittik imza verdik. Demek ki yasaklar insanları sindirmiyor aksine aktive ediyor. İnsan hakları bence çok önemli, yanlış yapan blog tabii ki kapatılabilir. Ama bizlerin bloglarının da engellenmesi büyük bir haksızlık, emeğimize saygısızlık. Aslında bu hukuki bir olaydı ve doğru uygulanmalıydı. Lafı daha uzatmak istemiyorum, ne lazım bende kapatılırım falan :) Umarım tekrar böyle bir uygulamayla karşılaşmayız arkadaşlar.

Herkese iyi bir hafta diliyorum.

Malzemeler:

1 paket erişte

yeşil soğan (isteğe bağlı konulmayabilir, ben koydum)

maydanoz

dereotu

çeviz

beyaz peynir ya da tulum peyniri

Yapılışı:

Erişte haşlanır ( ben erişteleri az yağlı teflon tavada kavuruyorum, renkleri biraz koyulaşıyor).

Peynir ve ince doğranmış otlar karıştırılır. Haşlanıp süzdürülen erişteye zeytinyağı ve peynirli karışım eklenir ve karıştırılır. En üste iri dövülmüş çeviz parçaları konur. Erişteyi peynirli karışımla birlikte ısıtamayacağınız için, yiyeceğiniz kadarına peynirli karışımdan ekleyin.

2008-10-28T14:36:00.000-07:00

YASAKLARLA YOLLARIMIZIN

KESİŞMEMESİ DİLEĞİYLE...

BLOGGER'A ERİŞİM YASAKMIŞ...!

2008-10-24T13:10:00.000-07:00

BU YASAĞI SADECE KINIYORUM. YASAKCI BİR ÜLKE HALİNE GELMEYE BAŞLADIĞIMIZI GÖRMEK LAZIM ARTIK.

Uluslararası Arkadaşlık Ödülü / Friendship Around TheWorld Award

2008-10-22T08:45:00.000-07:00

Sessiz sessiz, uzaktan, imrenerek blogcuların birbirlerine arkadaşlık ödülü vermelerini izledim bir süre, birazda bekledim aslında... Kendime bile çok çaktırmadan ''acaba banada ödül veren çıkarmı'' diye beklediğimi farkkettim. Sonra ''ben zaten yeniyim belki gelecek sene alırım bir ödül'' diyerek konuyu kendimce kapadım.

Ve bugün, süper gün..Gün boyu evde yoktum, dışarıdaydım. Akşam üstü Egeyi kreşten aldım ve anneannesine götürdüm. Biraz oturduk ve eve geldik. Bilgisayarımın karşına geçerken aklımda hiçte bana ödül verileceği falan yoktu.. Ama gelecek seneyi falan beklememe gerek kalmadı. İki arkadaşım bana bu ödülü yollamışlardı bile. Sevgili İlkay ve Pastacı Kedi bana ödül verdiklerini yazmışlar. İkisine de sonsuz teşekkürler.

Ben çok mutlu oldum , daha ne demeliyim bilemiyorum. Sizin haberiniz yokken birilerinin aklında olmak, düşünüldüğünü bilmek insanı hayata dair o kadar motive ediyor ki.. Sağolun arkadaşlar, tekrar teşekkürler. Sizlerle tanışmayı, karşılıklı birer kahve içeceğimiz günleri dörtgözle bekliyorum..

Sanırım şimdi de benim bazı arkadaşlara ödül yollamam lazım.. Bende Ayşegül'e , Kibele'nin Mutfağına, Öznur'un Dünyasına, Çilek Rüyasına yolluyorum ödüllerimi..

Herkese de kucak dolusu sevgiler yollamamda bir sakınca yok sanırım :)

Havuçlu Bezelyeli Pilav

2008-10-20T22:58:00.000-07:00

Bu aralar o kadar yoğunum ki anlatamam. Annem Adana'ya taşındı, birbuçuk haftadır onun telaşı içindeyiz. Evi taşıdık taşımasına ama malum evi yerleştirme işi hala sürmekte. Birde haftasonu üniversitedeki ev arkadaşımın düğünü vardı. Annemin yerleşmesine yardım et, düğüne hazırlan, elbise al, eksiklerini tamamla derken geçen hafta acayip yoruldum, hala da yorgunum. Böylelikle, Ege'nin kreşe başlamasının faydalarını ( kendi açımdan ) geçen hafta iyice anladım. Evde yanımda olsaydı bu saydıklarımın hiç birini yapamıyacaktım.

Bu bezelyeli havuçlu pilavıda, bu kadar yoğunluğun arasında yemekle fazla uğraşamadığım bir gün yaptım. Ege zaten böyle renkli şeyleri oldum olası sever. Yanına da yoğurt yedimi yeterlidir benim için.

Böyle bir pilavın tarifini vermeye gerek yok aslında. Eminim herkes zaten yapıyordur, yapmıştır, yapacaktır. Ama adettendir diyerekten kısaca tarifi yazacağım.

Bir süre dinlendikten sonra aklımda denemek istediğim değişik tarifler var, onları yapacağım ve sizinle paylaşacağım. Şimdilik benden bu kadar :)

Hazırlanışı:

Havuçlar minik küpler halinde doğranır. Bir tencereye doğradığımız havuçlar ve bezelyeler konur. Üzerine su eklenip, biraz haşlanır. Daha sonra bildiğimiz şekilde pilav yaparken içine haşlanan malzeme eklenir ve pirinçlerle birlikte pişirilir. Ben bazen haşlanmış mısırda koyuyorum, daha rengarenk bir pilav oluyor o zaman.

Esra İçin...

2008-10-15T08:17:00.000-07:00

Ben Esra'yı tanımadım, tanıyamadım.. Ama onu tanıyan dostlarının yazdıklarını okudum bir çok blogda. Sevgili Zerrin Esra'yı anmak için güzel bir fikir bulmuş. Bende bloguma uğrayan herkesi bu kampanyaya davet etmek istiyorum. Ayrıntılar burada.
Kampanyaya katkı sağlayan herkese şimdiden sevgiler.

Kremalı Mantarlı Makarna ve Tavuk Fajita

2008-10-09T02:14:00.000-07:00

Nedense üzerim de bir rehavet, bir genişlik, bir tembellik var. Yaz boyunca böyle uyuşuk uyuşuk dolandım etrafta ama yaz sıcaklarındandır diye düşünüp kafama takmadım. Ama yaz sıcakları da bitti, durum nedir anlamış değilim. Ya ben kronik tembel olma yolunda hızlı adımlarla ilerliyorum ya da bana ne oluyor bilemiyorum.

Hareket manasında tek yaptığım spor salonuna gitmek. 2 aydır düzenli spor yapmaya çalışıyorum, gerçi bugün de gitmem lazım ama ben hala oyalanıyorum evde. Neyseki spor salonu, oturduğum binanın karşısında bulunan binanın altında, eminim daha uzak bir yer olsa spor salonuna gitmeye de üşenirdim :) Böyle dibimde olunca hem mecbur hissediyorum kendimi hem de sanki evimin içinde bir yere gidiyormuş gibi, aklıma gelince çıkıp gidiyorum. Bir ara taşınma durumumuz vardı, en çok spor salonundan uzak bir yere taşınacağız diye hayıflanmıştım.

Evet gördüğünüz gibi konuyu yemeğe bağlayamadım :) Daha fazla çabalamayayım tarif aşağıda. Geçenlerde yapmıştım bunu. Bir çeşit tavuk fajita aslında. Yanında da kremalı mantarlı makarna var, bir de tavada kremalize edilmiş soğanlar.

Hekese iyi haftasonları diliyorum.

Malzemeler:

Tavuk göğsü ( ne kadar isterseniz)

Kırmızı biber

Yeşil biber

kekik, biberiye vb.

tuz

Yapılışı:

Tavuk ve biberler ince ve uzun oacak şekilde doğruyorum. Teflon Bir tavaya sıvıyağ ekleyip, malzemeler pişene kadar soteliyorum. Ben herşeyi aynı anda tavaya koyuyorum ve orta ateşte kızartmadan pişiriyorum. Hatta biberleri biraz diri bırakıyorum.

Makarna için, mantarları kendi sularını salıp çekinceye kadar tavada pişirip içine çiğ krema ekleyerek bir sos hazırlıyorum.

Son olarakta irice doğradığım soğanları yağda renkleri kızarana kadar ama yakmadan pişirip, yemeğin ve makarnanın yanına ekliyorum.

Bayram Tatili ve Antakya Mozaik Müzesi

2008-10-04T23:22:00.000-07:00

Bayramda İskenderundaydık. Kalabalık bir aile olarak yaşadık bayramı. Özellikle Ege çok keyif aldı. İlk kez, geçirdiği bayramın tadına vardı. El öptü para ve şeker-çikolata topladı. Doğduğundan beri yemediği kadar çikolata ve şekerleme yedi. Kısaca güzel ve özel bir bayram geçirdik.

Bayramın 2. gününü Antakya2da geçirdik. Mozaik müzesini görememiştim bir türlü, mozaik müzesini görmeye gittik. Çok güzel bir müze. Dünyanın 2. mozaik müzesiymiş. Müzenin büyük kısmı Hatay ve çevresinde bulunmuş mozaiklerle dolu. O kadar güzeller ki, nasıl anlatmalı bilemiyorum... Mozaikler dışında, müzenin bir odası Antakya Lahdi'ne ayrılmış. Mazaikler ve Lahit dışında Kalkolitik ve Eski Tunç çağından kalma kolyeler, paralar, mühürler,heykeller, çanaklar vs. sergilenmekte müzede. Bir sürü resim çektim. Bazıları aşağıda. Ama insanın böyle eserleri kendi gözleriyle görmesi gerek. Neyse lafı fazla uzatmayayım. Herkese iyi haftalar diliyorum.

Müzede eserler zarar görmesin diye flaş kullanmadan resim çekmenize izin veriyorlar. Bu yüzden resimler biraz karanlık çıktı.

Aslında müzedeki mozaikler de çok güzel ve ihtişamlıydı ama ben en çok bu lahitten etkilendim. Üzerindeki şekiller inanılmazdı, her yüzde anlatılan bir hikaye vardı.

Antakya Lahiti’nin M.S. 265-270 yılları arasında yapıldığı tahmin edilmekte. Bu tarihlemeyi içinden çıkan altın sikkeler vermektedir. Antakya'da yapılan bir temel harfiyatı sırasında bulunmuştur

SOTERIA MOZAIGI: M.S. V. yüzyilda yapilmis olup Antakya’nin Narlica köyü çevresinde bir banyonun dösemesi olarak bulunmustur. Soteria dolgun vücutlu bir kadin olarak canlandirilmistir. Basinda bir yapraktan çelenk tasimaktadir. Gögsünü Bizans üsluplu bir kolye süslemektedir. (Bilgi internetten alıntıdır)

APOLLON DAFNE MOZAIGI: M.S. III. yüzyilda yapilmis olup, Dafne (Harbiye)’de bulunmustur. Güzel peri kızı Dafne'nin Apollon tarafından kovalanması anlatılmaktadır. Dafne Apollondan kurtulmak için Defne ağacı olmuştur.

Panayır Kurabiye

2008-09-24T03:17:00.000-07:00

Egenin kreşinde yaptığımız doğumgünü için hazırlamıştım bu kurabiyeleri. Çocukların acayip derecede ilgisine maruz kaldı bu sopalı kurabiyeler. Pastanın yüzüne bile bakmadılar. Değişik şeyler herzaman daha fazla ilgilerini çekiyor çocukların. Ayrıca bende bu fikri çok sevdim, hem sopalı hem de bonibonlu :) Gayet neşeli bir tavırları olduğunu düşünüyorum. Panayır ve festival alanları da neşelidir sempatiktir ya... Bu yüzden ismini değiştirdim, panayır kurabiye dedim.

Tarifi bengisu-abihayat blogundan aldım. İçine bayağı teryağ koymama rağmen kıtır kıtır, ağızda dağılan bir kurabiye olmadı. Acaba daha fazlamı pişirmem gerkiyordu bilemiyorum. Fakat tarifte üzerleri kızarmadan fırından alın diyordu. Neyse artık yendi bitti zaten.. Kısaca ısırınca dağılan bir kurabiye yerine daha yumuşak bir kurabiye elde ettim ben, bilginize.

Tarifin orjinaline buradan ulaşabilirsiniz.

Dereotlu Jambonlu Krep Ruloları

2008-09-23T08:18:00.000-07:00

Evett artık dolu dolu 3 olduk, büyüdük... Egeciğin doğumgünü kutlaması vardı haftasonu. Bir arkadaşımızın restaurantında kutladık dostlarımızla. Çok güzel geçti, çocuklar eğlendi, büyükler yedi, sohbet etti, fotoğraflar çekildi, hediyeler verildi :)

Fotoğrafta oğlum ve en eski arkadaşı Defne görülüyor. Mum üflenmeden parmakla pastanın tadına bakma çalışmaları :)

Doğumgünü için yaptığım aperatiflerden bir tanesinin tarifini yazacağım şimdilik. Fırsat bulursam diğerlerini de en kısa zamanda ekleyeceğim. Aslında çok fazla çeşit te yapmadım bu sene. Geçen seneki deneyimlerim çok çeşit olunca pastanın arttığını gösterdi bana. Bende bu sene pasta yanında kısır, acılı ve acısız mini mini sandviçler ve krep ruloları hazırladım. Bir arkadaşım sigara böreği yaptı ve pastamızı aldığımız pastaneden de tatlı kurabiye aldık. Hepsi bu kadardı ve bu sene pastamız artmadı, tam yetti. Yani eve dönünce ben yemek zorunda kalmadım :)

Krep Ruloları için,

Malzemeler:

Krepleri göz kararı hazırladım. 2 yumurta ve kıvam alıncaya kadar süt ve un ekledim, biraz da tuz.
Tavuk jambon
Dana jambon
Krem peynir
dereotu
maydanoz

Yapılışı:

Krepleri pişiriyoruz. Benim 5 tane krebim oldu. Aslında 7 olabilirdi ama ben kreplerimi kalın yaptım. Soğuyan kreplerin içine krem peynir sürüyoruz. Üzerine ince doğranmış dereotu-maydanoz karışımından serpip, en üstede jambonları diziyoruz. Daha sonra sıkı rulolar halinde sarıyoruz. 2 cm kalınlığında ruloları kesip bir servis tabağına diziyoruz. Çok kolay ve lezzetli oldu bu rulolar.

Herkese sevgiler...

Şeftali Reçeli

2008-09-17T23:34:00.000-07:00

Bu reçelde kış hazırlıkları sınıfına giriyor sanırım. Yaz ortasında 1 kilo şeftaliden reçel yapmıştım ama yedik ve bitmek üzere. Bu nedenle ikinci tur şeftali reçeli yapma ihtiyacı oldu evde. Çok güzel oldu, ben en çok şeftaliyi beğendim bu sene...

Şeftalileri soyup istediğimiz büyüklükte dilimliyoruz. Kaç kase şeftali koyuyorsak aynı kase sayısında şeker ilave ediyoruz. Ben hep meyveler sulansın, şeker biraz erisin diye bir gece buzdolabında bekletirdim ama bu sefer acelem vardı, o yüzden direk ocağa koydum. İlk yaptığımdan daha güzel oldu diyebilirim. Ocakta kısık ateşte pişiriyoruz. Arada üzerinde köpük olursa onları alıyoruz. İndirmemize yakın 3-4 damla limon suyu damlatıp ocaktan alıyoruz.

Alfredo Soslu Fettuccine

2008-09-15T02:10:00.000-07:00

Malzemeler:

2,5 bardaktan bir parmak eksik un

3 yumurta

tuz

zeytinyağ

Yapılışı:

Tüm malzemeler aynı kaba konur ve yoğurulmaya başlanır. Yoğurulma işlemi bittikten sonra 15-20 dakika dinlenmesi için beklenir. Hamurumuz 2-3 parçaya ayrıldıktan sonra, 1 mm kalınlığında açılır. Yarım santim kalınlığında kesilir. Kaynayan suya atılır ve biraz diri kalacak şekilde pişirilir.

Alfredo Sos

Malzemeleri:

Mantar

Krema

Eski kaşar ve mihaliç peyniri karışımı

Yapılışı:

Mantarlar bir tava içine alınır. Zeytinyağı eklenerek pişene kadar sotelenir. Pişen mantarların üzerine krema ve peynir rendesi eklenerek sos hazırlanır. Pişen makarnalar sosun bulunduğu tavaya dökülür ve sosla karışması sağlanır.

Fırında Somon

2008-09-09T00:51:00.000-07:00

Bana, ''Ege ne yediğinde mutluluktan havalara sıçrarsın?'' diye bir soru sorsanız, balık diye cevap verirdim. Bende balığı severim, tüketirim ama, Ege balık yedimi benden mutlusu olmaz :) Balığın zihinsel ve bedensel olarak, gelişmekte olan oğluma faydalarından haberdar olduğumdan, haftada 2 kez balık pişirmeye çalışıyorum.

Gelelim somon balığının faydalarına. Somon balığı, D, B6 ve B12 vitamini, iyot ve potasyum içeren bir balık. Yüksek orandaki Omega 3 yağ asidiyle kanı sulandırıyor. Çocuklara faydası ise Omega yağ asitlerinden kaynaklanıyor. Omega-3 ve Omega-6 yağ asitlerinin sinir hücrelerinin (nöron) büyüme ve gelişmesinde son derece önemli rol oynadığı tespit edilmiş. Omega -3 yağ asitlerinden DHA, insan beynindeki hücrelerin yenilenmesine katkıda bulunmakta. Bu nedenle, özellikle çocuklara genel gelişimin yanı sıra beyin gelişimi için de balık yedirilmesi gerekiyor. Somon dışında, uskumru, ton balığı, sardalya gibi balıklar Omega-3 yönünden oldukça zengin balıklardır.

Tabi somon tadı güzel, genelde fleto olarak satıldığından kılçığı çok fazla olmayan, kolay yenen bir balık.

İşte internetin faydalayı işte, bilgi bir tık kadar uzak bize :)

Bir ara da, somon fümeye benzer bir tarif denemek istiyorum. Uzun zaman önce Hürriyette okumuştum. Somon gravlaks. Somon balığını tuz ve şekerle bekletip sonra somon füme gibi ince ince dilimleyip yiyorsunuz. Denediğim zaman onuda bloga eklerim artık.

Malzemeler:

Somon balığı

Domates

Kekik

Pul biber

Tarhun otu

Defne Yaprağı

Zeytinyağı

tuz

Yapılışı:

Tüm malzemeler balığın üstüne dökülür. Balık 1 saat bu karışımda bekletilerek marine edilir. Otlar ve baharatlarla tatlandırdığımız balık fırın tepsisine dizilir. Üzerine 1-2 domates (küp küp doğranıp) konur. 180 derecede pişirilir.

Not: Ben domates olarak,sulu olmayan bursa domatesi kullandım. Bunun nedeni domatesin sularının balığı buğlama gibi pişirmesini istemediğimden. Buğlama balık yapmam, nedense haşlanmış gibi geliyor bana. Güzelim balıklara yazık oluyormuş hissine kapılıyorum buğlama görünce.

Yaz Biterken

2008-09-03T23:23:00.000-07:00

Aslında ben her yaz sonu sadece kırmızı biber ve patlıcan közleyip dondurucuya atardım. Ama blog dünyasında fazla vakit geçirmeye başlayınca, havaya girdim sanırım ve bu sene biber ve domates kurutma işine giriştim. Çok fazla miktarlar değil benim yaptıklarım, bu sene deneme amaçlı çalıştım diyelim... Gelecek seneye fikir vermesi açısından deneme olarak da nitelendirilebilir. Oldumu peki diye sorarsanız, galiba oldu :)

Bu biberler aslında ben aldığımda yeşildi ama güneşte kalınca renk değiştirdi. Bu renk değişimini beklemiyordum, dedim ya ben pek anlamam aslında bu kurutma işlerinden. Ama heyecanla izledim hergün kırmızıya dönen bierleri. İpe dizip balkondaki çamaşır askısına asmıştım. Adana çok nemli olduğundan sanırım 1,5 haftada kuruyabildiler. Küflenme riskine karşı torbalara doldurup derin dondurucuya koydum. Görümcem sıcak suda bekletip muammara yaptığını söylemişti. Bende sanırım bu şekilde kullanacağım. Bir de kurufasulye falan yaparken içine de atabilirim.

Domateslere geldikkk.. Bursa domatesi kullandım daha susuz oldukları için. Adananın nemi fazla olduğundan ben her bir domatesi 5-6 parçaya böldüm. Tuzladım ve aluminyum folyo serdiğim tepsiye dizip balkona koydum. Domateslerimde 1,5 hafta da kurudu. Çevremdekiler bana eylül ayının ilk haftasında yap nem az olur dedi ama ben dinlemedim. Tuz olarak daha önce aldığım ama nedense kalın çekildiği için kullanmadığım sofralık tuzu kullandım. (Turşuluk tuz değil)

Ve benim en sevdiğim şeylerden biri olan közlenmiş kırmızı biberler.. Cidden ben bu biberlere bayılıyorum, tadlarını çok seviyorum. Yapmasıda kolay. Fırın ızgarasına diziyorsunuz ve fırına yerleştiriyorsunuz. Pişerlerken ızgaradan aşağı sular damladığından altına başka bir tepsi yerleştiriyorsunuz. Ama alttaki tepsi su dolu olmalı, boş tepsiye damlayan biberlerin suyu yanıyor ve temizlemesi çok zor oluyor. Sonra soyup ki çok kolay soyuluyor, derin dondurucuya koyuyorsunuz.

Ben bu biberleri sarımsak, zeytinyağı ve sirke koyarak hazırladığım sosla tüketiyorum. Ayrıca sandviç falan yaptığımda da kullanıyorum. Birde beyazpeynir, çeviz ve maydanozdan hazırladığım harcı içine koyup rulo yapıyorum, bu da çok şık ve leziz oluyor.

Vişneli Kakaolu Kek

2008-08-28T02:48:00.000-07:00

Sanırım bu da son vişneli tarif olacak :) Bu keki yapalı bayağı oldu aslında. Vişnelerle çok fazla haşır neşir olduğum zamana denk gelmekte yapılış tarihi. Bir türlü bloga ekleyememiştim. En azından yaz bitmeden yetiştirdim.

Yapımı kolay bir kek. Bildiğiniz kakaolu kek aslında. Sadece içi vişneeee dolu :) Süper tad yani..

Kekin tarifi burada var. Siz sadece içine ayıkladığınız vişneleri ekliyorsunuz. Hepsi bu.. Ben üzeri için süt, un, şeker ve vanilyadan oluşan bir sos hazırladım. Ama tamamen göz kararı yaptığımdan, malzemelerin miktarlarını yazamıyorum. Ama bu sosu tekrar yaptığım zaman ölçülü yapıp buraya ekleyeceğim.

Yani kısaca keki içine vişneleri atıp pişiriyorsunuz. Üzerine sosunu döküp gene vişnelerle süslüyorsunuz. Çok kolay değil mi?

Herkese iyi tatiller, leziz pazar kahvaltıları, bol gezmeler ve yüzmeler diliyorum. Sevgiler.

Vişneli Minik Kek

2008-08-18T05:02:00.000-07:00

Hiç lafa girmeden direk tarifi vermek istiyorum. Çünkü taşınma durumumuz var ve ev bakmaya başladık. Taşınma olayı çıktı ya, 4 yıldır oturduğum evde kendimi misafir gibi hissetmeye başladım. Bu sebeple mazur görün beni.

Kek tarifi için buraya bakabilirsiniz. Tekrar aynı tarifi yazmak gereksiz olacak. Kek karışımını hazırladıktan sonra içine çekirdekleri çıkarılmış vişneleri ekleyin. Dilediğiniz kadar vişne ekleyebilirsiniz. Hatta keke kakao ekleyip bile yapabilirsiniz. İster büyük kek kalıplarında isterseniz muffin kalıplarında pişirin. Vişnelerin ekşimsi tadı her keke çok yakışıyor bence.

Herkese sevgiler..

Vişne Reçeli ve Vişne Likörü

2008-08-13T23:43:00.000-07:00

4 hafta önce pazardan bir yığın vişne alıp reçel ve likör yapmıştım. Bir kısmını da ayıklayıp derin dondurucuya atmıştım. Yediklerimizi ise söylemiyorum bile. Ne zamandır da yaptıklarımı yazmak, tariflerini bloga eklemek istiyordum. Üşengeçlik kıyafetini üstümden atıp hemen yazmaya koyuldum. Kendimi , kendi halime bırakınca, yaz sıcaklarında hiç birşey yapmadan yaşamaya meyilli olduğumu bildiğimden, resimleri arşivimden yükleyerek işe başladım.

İşte resimler ve yaptıklarım.

İlk olarak tüm vişneleri yıkayıp süzgeçe kurumaları için bıraktım. Daha sonra Ege'nin uyumasını bekleyip vişneleri ayıklamaya başladım. Ege sürekli vişneleri tırtıkladığından bu kadar sulu ve çıkmaz lekeli aktiviteleri o uyuduğunda yapıyorum :) Çekirdek çıkarma aletiyle bile, vişnelerin çekirdeklerini çıkarmak, çok sıkıcı ve uzun süren bir iş. Tüm işlemlerin en sıkıcı kısmı bu olsa gerek.

Neyse, ayıkladığım vişnelerin bir kısmını kışın keklerde falan kullanmak için plastik kaplara koydum ve derin donducuya kaldırdım. 2 kilosundan vişne reçeli, 1,5 kilodan da vişne likörü yaptım. Likörüm halen balkonda fermante oluyor 1 hafta sonra alkol ekleyeceğim. Tarifler aşağıda, sevgiyle..

VİŞNE REÇELİ

Malzemeler:

Ben 1 kiloluk tarifi yazacağım. Siz yapacağınız miktara göre uyarlayın.

1 kilo vişne ( çekirdeklerini ayıklamadan da yapabilirsiniz, gayet güzel oluyor)
1 kilo şeker + yarım bardak şeker
1 kaşık limon

Ayıkladığımız vişneleri reçel yapacağımız tencereye alıyoruz ve üstlerine şekerini döküyoruz. Bir gece buzdolabında bırakıp, ertesi gün ocağın üstünede kısık ateşte kaynatıyoruz. Ara sıra üzerinde biriken beyaz köpükleri delikli kepçeyle temizleyip atıyoruz. Kıvamı koyulaşınca ( ki çok koyu gözükmesede soğuyunca koyu kıvamlı oluyor. Ben bir kaşıkla, azıcık reçeli başka bir kaseye alıp buzdolabına koydum kıvamının koyu olduğunu görünce ocaktan aldım) Ocaktan almadan limonunu ekleyip 5 dakika daha ocakta tutuyoruz. Ben tenceredeki reçel soğuyunca üzerine tülbent kapatıp 4 gün balkonda güneşlendirdim. Sizde sulu olduğunu düşünürseniz güneşte bırakın.

VİŞNE LİKÖRÜ

Malzemeler:

1,5 kilo çekirdekleri alınmışvişne

750 gr toz şeker

çubuk tarçın ve 7-8 karanfil

Büyük bir kavanozun içi, bir sıra vişne bir sıra toz şeker şeklinde doldurulur. İçine tarçın ve karanfilller atılır. Balkonda güneş alan bir yere konur. Arada sırada biraz sallanır. 2 hafta sonunda kapağı açılıp bir kaşık yardımıyla vişneler azıcık ezilir ( suları iyice çıksın diye ). Tekrar ağzı sıkıca kapatılıp 2 hafta daha güneşte bekletilerek fermante olması sağlanır. Sonra alkol eklenir, ve cam şişelere konularak saklanır. Tanelerini yemek istemezseniz süzüp şişelere doldurabilirsiniz. Ama bence miniklikör bardaklarında küçük bir vişne tanesi hoş duracaktır.

Not:

Ben bu sene ilk defa likör yaptım. Daha alkolü eklememe 1 hafta var ve nasıl sonuç alacağımı bilemiyorum. Diğer bloglar da da bolca vişne likör tarifi var. Deneyimli arkadaşların fikirlerini alıp öyle işe başlayın isterseniz. Gerçi benim tarifimde teyzemden ama, bakalım ne sonuç alacağım..

Not2: Bugün 21 ağustos, vişnelerin içine alkol ekledim. :)den arkadaşımın tavsiyesi üzerine votka koydum. Yarım çaybardağından biraz fazla votka karıştırdım. Şimdi biraz daha bekleyeceğim. Tadları iyice karışsın diye. Sonra alkol az gelmişse gene ekleyebilirim sanırım. İnsanlık tarihinin en eski yöntemini kullanıyorum anlayacağınız, deneme-yanılma..

Ev Usulü Cips

2008-08-11T06:13:00.000-07:00

Uzun zamandır canım birşey yapmak istemiyor. Bunun nedeni Adana'da havanın çoookk sıcak olmasıyla birlikte, benim ve Egenin günlerdir dışarıya ihtiyacımız dışında çıkmamamız sanırım.

İnsan evde çok fazla kalmaya başlayınca ruh halide değişmeye başlıyor. Sürekli sıkılan ve miskin birine dönüşmeye başladım. Böyle hareketsiz zamanlarda insan çabuk evrimleşmeye başlıyor sanırım. Kendimi Marquez romanlarına sıkışmış bir karakter gibi hissettiğimi söyleyebilirim.

Neyse tarife döneyim, bu patatesler, Egenin cips reklamı görüp, cips cips diye ortalarda gezinmeye başlaması üzerine tarafımdan el çabukluğuyla yapıldı.

Yapılışı:

Patatesleri 1,5-2 milimetre kalınlığında halka halka doğrarız. Zeytinyağı ve tuza bulayıpyağlıkağıt serili fırın tepsimize dizeriz. 180 derecede kızarana kadar pişiririz. İsteğe bağlı olarak tuz ve zeytinyağının yanında sarımsak, kırmızıbiber, kimyon, kekik gibi baharatları kullanarak da patatesleri tatlandırabilirsiniz.

Tortilla İçinde Tavuk Dürüm

2008-08-09T05:08:00.000-07:00

Yemek yapmak istemediğim ama evde küçük bir çocuk olduğundan, geçiştirilmesi benim için imkansız olan bir öğünümüz için yapmıştım bunu. Zaten Ege dürüm, sandviç tarzı şeyleri seven bir çocuk. Yani ıspanağı dürüm yapsam bayıla bayıla yer. Bu dürüm severlik hali baba tarafımızdan kaynaklanmakta. İskenderuna her gittiğimizde babaannemiz ve dedemiz bizim için mangal yakar ve kebap pişirirler. Egede bebekliğinden beri, o kebabı özel yaptırılan kebap ekmelerine sarıp sarıp mideye indiren bizleri görerek büyüdüğünden bir minik bir dürümcü haline geldi :)

Yapımı çok kolay olan bir tarif bu. Ben tavukla yaptım ama kırmızı etlede yapılabilir. Hatta et olmadan yeşillik ve közlenmiş sebzelerle de yapılabilir.

Malzemeler:

Tortilla ekmeği ya da lavaş ( genelde şok marketlerdeki lavaş ekmeklerini kullanırım ama bu sefer gene marketten aldığım tortilllaları kullandım)

Kemiksiz tavuk eti (ben kemikleri çıkarılmış ızgaralık tavuk pirzolasından kullandım)

Yeşil soğan

Marul

Domates

Yapılışı:

Tavukları tüm olarak zeytinyağı, sarımsak, tuz ve kekikte 30 dakika marine ettikten sonra, teflon yavaya alıp, en kısık ateşte kendi suyunu bırakıp çekinceye kadar, hatta birazda her iki tarafı kızarıncaya kadar pişiririz. Dilimleriz ve tortilla ekmeklerinin içine koyarız. Ben bu sefer marulu ince ince doğradım ve domatesle karıştırıp tavukların yanına bolca ekledim. Kışın avakado dilimleri, közlenmiş kırmızı biber, turşu koyarakta yapmıştım. Yani evde ne varsa doldurabilirsiniz dürümünüzün içine. Ketçap mayonez falanda konulabilir ama ben pek tercihetmiyorum. Uzatmadan lafı bitireyim artık. En son dürümleri sarıp afiyetle mideye gönderiyoruz, hepsi bu :)

Not: İçine ben çok yeşillik koydum oğlum yiyeceği için, bence tam bir çocuk yemeği oldu. Bolca marul, domatesi yeşil soğan ve tavuk var. Yanınada ben ayran yaptım. Çocuklar için ideal bir öğün olduğunu düşünüyorum.

Ama sürekli dürüm yemenin de sakıncaları olabilir. Mesela normalde yiyebileceğimizden daha fazla ekmek tüketmiş olma ihtimalimiz yüksek, aynı şey çocuklar için de geçerli. Obezite kapıda bekleyen fırsatçı bir tehlike çünkü. Önünü açmamak lazım.

Ayrıca çocukların sofra terbiyesini de erken yaşta edinmeleri şart. Herşeyi ekmek arası ya da dürüm olarak sunmamak, tabaktan yemeği öğrenmeleri, çatal-kaşık kullanmaları konusunda teşvik edilmeleri gerek.

Neyse herkese iyi bir hafta diliyorum, sevgiler...

Üzümlü Kurabiye ( PORSELEN DEMLİK ÇAY SAATİ 29 )

2008-07-30T22:34:00.000-07:00

Hemen tarifi verip kaçacağım, zira hava Adana'da iyiden iyiye ısındı ve insanın içinden hiç birşey yapmak gelmiyor. Uzun uzun yazamayacağım anlayacağınız :) Küçükken babaannemin torunlarına yaptığı kurabiye bu, yazın Avşa'ya gittiğimizde yapardı babaannem. Neyse tarife geçiyorum.

Havaların serinlediği, uzun yazıların yazıldığı günlerde görüşürüz, herkese sevgiler...

Malzemeler:

1 çay bardağı yoğurt
1 yumurta
1çay bardağı sıvıyağ
1 paket kabartmatozu
İstediğiniz kadar şeker ( ben çok tatlı yapmıyorum)
Kuru üzüm
Alabildiğince un

Yapılışı:

Tüm malzemeleri karıştırıp,yoğuruyoruz. Hepsi bu kadar. Enson yağlanmış fırın tepsisine diziyoruz. Babaannem içine üzüm koymaz sade yapardı ve pişirmeden önce yoz şekere batırırdı. Öyle de çok güzel oluyor. Bu kıtır kıtır olmayan yumuşak bir kurabiye oluyor aklınızda olsun.

Çikolatalı-Fındıklı Truff

2008-07-23T10:00:00.000-07:00

Geçen gün vişne reçeli ve vişne likörü yaprım. Reçelim kavanozuna konulup kaldırıldı. Likörümse balkonda güneş ışığı görerek fermante oluyor. İlk defa likör yapıyorum, tarifi teyzemden aldım. Umarım güzel bir tad çıkar ortaya. Tarifini bir ara yayınlarım artık :)

Neyse, asıl gelmek istediğim nokta, hazır bayramda ikram etmek için likör yapmaya girişmişken neden truffta yapmayayım dedim kendi kendime. Ne zamandır bloglarda görüp görüp ''bende yapabilir miyim acaba ''diye düşünüyordum.

Daha önce Burçin'in Denemelerinde gördüğümbir truff tarif vardı. Onu aynen uyguladım. Çok güzel, lezzetli ve şık truflar ortaya çıktı. Hatta tatlı yiyeceklere biraz mesafeli duran oğlum bile buzdolabını açıp açıp yedi truflardan. Bu deneme başarılı olduğundan bayramda da truff yapmaya karar verdim. Unutmadan yapımı çok kolay ve kısa sürüyor.

Ben tarifte kullanılan çikolata miktarının yarısını bitter yarısını da sütlü çikolata olarak kullandım. Süslemesi de evdeki malzemelere ve hayalgücünüze kalmış.

Malzemeler:

200 ml sıvı krema

150 gr çikolata ( bitter ve sütlü çikolata)

8 dilim kakaolu kek ( ben hazır kek kullandım)

1 su bardağı iri dövülmüş ceviz ( ben fındık koydum)

Yapılışı:

Kremayı bir tencereye koyarız, kaynamadan ısıtırız ve içine çikolata parçalarını koyarız. Çikolataları krema içinde erittikten sonra ufaladığımız keki içine koyarız. En son fındıkları da ekledikten sonra tüm malzamenin iyice karışmasını sağlarız. Ocaktan alıp soğumasını bekleriz. Buzdolabında 4-5 saat iyice katılaşmasını bekleyip, elimizle minik toplar haline getiririz. Ben elimle şekil vermek için kilanın açık olduğu oturma odasını seçtim. Adana'da hava çok sıcak olduğundan soğuk bir yerde şekil vermek daha kolay oldu. Yaptığımız topları hindistancevizi, kakao ya da rendelenmiş çikolatayla kaplarız.

Fırında Patatesli Levrek

2008-07-21T09:05:00.000-07:00

Ege doğduğundan beri daha düzenli balık yemeye çalışıyoruz. Egede neyseki balık yemeyi bebekliğinden beri seviyor. Ben zaten balığı, tavuk ve kırmızı ete göre daha çok yemeği tercih edenlerdenim. Babamız İskenderunlu ve kırmızı ete çok düşkün. Aslında Adana-Hatay çevresi genelde kırmızı eti daha çok tüketiyor ve seviyor. Ama Ege doğduğundan beri daha sık balık yer olduk.

Mesela pazar akşamşarı bizim balık günümüz. Biz aksilik olmadıkça kesinlikle balık oluyor menümüzde. Ayrıca haftaiçi birgün de balık yapıyorum. Haftada iki kere yemeye çalışıyoruz.

Bu tarif fırında pişiriliyor. Hazırlaması çok kolay ve çok lezzetli. Özellikle yanındaki patatesler süper oluyor, kıtır kıtır....

Malzemeler:

Levrek

Patates

Sarımsak

Zeytinyağ

Pulbiber

Tuz

Yapılışı:

Halka halka kesildiğinde fırın tepsimizin tabanını kaplayacak kadar patates hazırlanır. Doğradığımız patateslere zeytinyağı, ince doğranmış sarımsak ( ben büyük fırın tepsisi için iki diş doğruyorum), tuz ilave edilir ve iyice karıştırılır. Patatesler fırın tepsisinin altına tek sıra halinde dizilir. Ayrı bir yerde balıklarda zeytinyağı, sarımsak, biraz pulbiber ve tuzla marine edilir. Patateslerin üzerine balıklar yatırılır. 180 derecede balık ve patatesler pişirilir.

Not: Bu tarifi irice olan her balıkla uyguyabilirsiniz. Ben genelde levrek ve çupra yaparken bu şekilde pişiriyorum. Balığın tadıda pişerken patateslere geçiyor. Kıtır kıtır kızarmış patatesler elde etmiş oluyoruz. Özellikle kenarda duran patatesler çok güzel kızarıyor.

Peynirli-Sosisli Tava Böreği

2008-07-16T07:05:00.000-07:00

Bu böreği cumartesi sabahı yaptığımız kahvaltı için pişirdim. Hemyapımı çok pratik hemde kısa zamanda pişiyor. Ayrıca fırında pişirip ''aman ziyan olmasın'' diyerek koca tepsiyi de yemek zorunda kalmamış oluyorsunuz :) Bizim gibi 3 kişilik bir aileyseniz eğer, ideal boyutlarda ve lezzetli bir börek yapmış oluyorsunuz.

Malzemeler:

2 yufka

1yumurta

Yarım bardak süt

yarım bardaktan az sıvıyağ

Peynir

maydanoz

Yapılışı:

Tavamızı sıvıyağla yağlayıp bir yufkayı kenarları dışarıda kalacak şekikde tavaya yayarız. Diğer yufkamızı elimizle minik parçalara ayırıp, bu parçaların yarısını tavamızdaki serili yufkamızın içine yayarız. Yumurta, süt ve sıvıyağı karıştırarak bir sos elde ederiz. Bu sosun yarısıyla tavaya sermiş olduğumuz yufkaları ıslatırız. Maydanoz ve peynirle hazırladığımız harcıda yayıp, yufkaların kalan kısmını harcın üstüne koyarız. Bu yufkalarıda sosla ıslattıktan sonra, tavamızın kenarlarından sarkan yufkaları içe doğru kapatarak, böreğimizi tamamlarız. En küçük ocakta, kısık ateşte, arada kızarıp kızarmadığını kontrol ederek iki tarafınıda pişiririz.

Not: Ben iç malzemesine evde kalmış olan 3 sosiside ekledim. Gayet lezzetli oldu. Ayrıca böreği tavada çevirirken düz bir kapak ya da tepsi gibi birşey kullanırsanız daha rahat çevirebiliyorsunuz.

Çikolata Soslu Browni

2008-07-13T10:30:00.000-07:00

Bu tarifi bir-iki sene önce Hürriyet gazetesinin vermekten bıkmadığı yemek eklerinden birinden aldım.

Egeye arkadaş olsunlar diye, İskenderundaki yeğenlerimizden ikisini Adanaya getirmiştik. Onlar içinde ,bizim ve Ege içinde değişik bir hafta oldu. Kendimi üç çocuk sahibi gibi hissettim. Onları gezdirdim, sevecekleri yemekler pişirmeye çalıştım, atıştırmalık şeyler hazırlayıp durdum tüm hafta. Bence çok güzeldi, Ege'de halinden çok memnun gözüküyordu.

Bu browniyi çocuklarla birlikte seçtik. Tüm tarif dergilerini önlerine yığıp seçin dedim. İçinde çok katı yağ olmayanlardan seçim yapmalarını istedim sadece. Onlarla birlikte bu tarifin uygun olduğuna karar verdik. Benim payıma da yapması düştü. Gerçi bu tarif dondurmalı browni kulesiydi. Bir dilim browni bir dilim dondurma şeklinde katlar çıkıp öyle servis ediliyormuş. Ama biz dilim dilim kesip yedik. Sanırım kule modunda bir browni olduğundan kabarmaması gerekiyor. Zaten kabartma tozu yok içinde ve çok az kabarıyor.

İşte tarifi.

Malzemeler:

80 gr tereyağı
150 gr bitter çikolata
3/4 su bardağı esmer şeker
2 adet hafifçe çırpılmış yumurta
1/2 su bardağı un
1/4 su bardağo süt
1/2 su bardağı dövülmüş fındık

Çikolata sosu:

50 gr bitter çikolata
1/2 su bardağı krema

Hazırlanışı:

8'e 26 cm'lik bie kek kalıbını yağlı kağıtla kaplayın. Orta boy bir tencerede yağı ve çikolatayı kısık ateşte karıştırarak eritin. Ilık kıvama gelinceye kadar soğutun. Şeker, yumurta, elenmiş un, süt ve fındığı bu karışıma ekleyin ve iyice karışmasını sağlayın. Karışımı hazırladığınız kek kalıbına dökün.175 derecede önceden ısıtılmış fırında pişirin. Browniyi soğuması için kek kalıbının içinde bırakın. Soğuyunca browniyi düz bir zeminde ters çevirin.Üzerine hazırladığınız sıcak kremayı dökün.

Not: İçinde kabartma tozu olmadığını yukarıda yazmıştım. Gene yazayım dedim :) Benim brownim çok az kabardı. İnce fakan yoğun çikolata tadı olan bir kek oldu. Tadı aynı marketlerdeki browniler gibiydi. Yeğenlerim için yapmıştım, çocuklar çok beğendiler. Çok kabaramayan ama güzel tadı olan bir tarif oldu :)

Çikolatalı Sufle - PORSELEN DEMLİK ÇAY SAATİ ETKİNLİĞİ 26

2008-07-08T13:00:00.000-07:00

Sonunda bende ilk sufle denememi dün gerçekleştirdim. Özenerek aldığım sufle kaplarımı ilk kez kullanmış oldum. Uzun zamandır hep aklımdaydı sufle yapmak, ama çok vaktimi alır, itina gerekir diye sürekli erteleyip duruyordum. Evde küçük bir çocuk olunca, öyle aklınıza gelir gelmez fazla emek harcayan işlere girişemiyorsunuz. Uygun zamanı kollamak, yaratmak gerekiyor. Bende dün akşam yemeğimizi hazırladıktan sonra uygun koşulları oluşturup ilk sufle denememi gerçekleştirdim.

Evdeki yemek dergilerinde bir çok tarif buldum ama denemeye cesaret edemedim. Bunun nedeni, zaman zaman dergi tariflerinde yazılanları tam olarak uygulasamda sonuçların kötü olması. Bu sebeple daha önce yemek bloglarından bulduğum tariflere bakmaya başladım. Genelde arkadaşlarımın bloglarındaki resimlerden fikir edinmeye çalıştım. Bazı sufleler kek gibi pişmiş göründü gözüme. Ben dışı pişmiş ama içi daha kıvamlı bir sufle yapmak istiyordum. Ve aradığımı sonunda sevgili Burcu'nun blogunda buldum. Ve tarifi aynen uyguladım...

Bu arada sufle hazırlamanın gözümde büyüttüğüm kadar zor, vakit alan bir uygulaması yokmuş. En azından bu tarifi uygulamanın kolay olduğunu söyleyebilirim.

Birazda sonuçtan bahsetmem lazım sanırım. Ben suflemi akşamüstü hazırlayıp buzdolabına koymuştum. Akşam misafirlerimiz geldiğinde, sadece sufle kaplarına paylaştırıp fırında pişirmek kaldı bana. Yanında krema ve pudra şekeri de vardı. Ben biraz kremayla yemeği tercih ettim. Ve çok beğendim, daha doğrusu herkes beğendi.

Bu arada Huriye arkadaşımın etkinliği için de iyi bir alternatif olabilir. Huriye arkadaşıma etkinliğinde başarılar diliyorum. Bakalım bende bir gün etkinlik yapabilecek miyim? Porselen demlik çay saati etkinliği-26 'nin diğer tariflerine de bakın derim.

Hazırlaması kolay ve kısa süren bu tarifi denemekte fayda var bence. İşte Burcu'nun blogunda görüp pişirdiğim çikolatalı suflenin tarifi.

Malzemeler:

30 gr tereyağı
2 çorba kaşığı un
250 ml süt ( 1 su bardağı +1/4 su bardağı)
200 gr kakao oranı yüksek bitter çikolata
4 yumurta sarısı (çırpılmış)
1 yumurta beyazı

Yapılışı:

İlk olarak fırını 210 dereceye ayarlayıp ısınmaya bırakıyoruz. Tereyağını tencerede eritip unu ekliyoruz. Unu biraz kavurduktan sonra sütü ekleyip, karıştırarak muhallebi kıvamına gelinceye kadar pişiriyoruz. Pişen muhallebiyi ocaktan alıp içine çikolataları koyup, iyice eriyene kadar karıştırıyoruz. Yumurta sarılarınıda ekleyip pürüzsüz bir karışım elde edene kadar el çırpıcısıyla karıştırıyoruz. En son mikserle çırparak tamamen köpük haline getirdiğimiz yumurta beyazını ekliyoruz. Bu aşamada yumurta beyazını karışııma çok yedirmeden bir kaşık yardımıyla hafifçe karıştıralım.

Sufle kaplarını tereyağıyla yağlayıp toz şek serperek hazırlayalım. İçlerine hazırladığımız karışımı paylaştıralım. Isınan fırına kapları dizip fırın kapağını açmadan 15 dakika pişrelim.

Not:

Ben nasıl olur, ne kadar kabarır pek bilemediğim için, misafirler gelmeden önce, deneme olarak bir tane sufle kabını doldurup fırında pişirdim. Deneyimime göre, sufle kaplarının dörtte üçünün sufle karışımıyla doldurulması gerekiyor. Fırından çıkarınca en fazla 3-4 dakika içinde sönmeye başlıyorlar, jet hızıyla servis yapmak lazım. Hatta ben telaştan bir tanesini tepetaklak halının üstüne düşürdüm :) Son gözlemimde 11-12 dakika pişirince içi daha akışkan oluyor. Akşam misafirlerime yaparken 12 dakika pişirdim.